Begrafenisvereniging Stokkum - Bewerkingsoverzicht

Verre neef op 25 nov 2016 om 14:43

2016-11-25T14:43:34Z

Verre neef: cat

2016-11-25T14:43:22Z

cat

Verre neef: cat

2016-11-12T12:35:54Z

cat

Hendrik van den Bergh: interne link parochie 's-Heerenberg (=kerk)

2007-05-25T08:41:42Z

interne link parochie 's-Heerenberg (=kerk)

62.132.164.146: sjabloon onderwerp

2007-05-22T07:45:48Z

sjabloon onderwerp

Edwin Zweers op 21 mei 2007 om 21:10

2007-05-21T21:10:25Z

Edwin Zweers op 21 mei 2007 om 21:10

2007-05-21T21:10:13Z

Nieuwe pagina

"Een toekomst zit er niet in", zo luidde de kop boven een krantenartikel over de Stokkumse begrafenisvereniging op 30 januari 1987. Twee jaar later bleek deze voorspelling uit te komen. Het bestuur, toen bestaande uit Hein Wissink, Hendrik Polman en Hendrik Menting, heeft moeten besluiten de aloude vereniging op te heffen. "Lopende zaken" werden door het bestuur nog netjes afgewikkeld. Hoewel er geen oude stukken meer van bestaan zou de [[lijkwagenvereniging Stokkum]] oftewel '''begrafenisvereniging Stokkum''' in of rond [[1885]] zijn opgericht.

Omdat [[Stokkum]] toen nog kerkelijk bij de [[parochie 's-Heerenberg]] hoorde, was vervoer van overledenen naar kerk en kerkhof in [['s-Heerenberg]] een belangrijk punt. Een aantal mensen in Stokkum kochten daarom als vereniging gezamenlijk een lijkkoets, die de leden dan bij een begrafenis konden huren. De koets werd gestald in een speciaal schuurtje. Aanvankelijk stond dit op de [[Molenberg]], waar later de stortplaats lag. Vervolgens heeft er ook een schuurtje voor de lijkwagen gestaan bij het voetbalveld aan de [[Eltenseweg]], hoek [[Westerbroekweg]]. De koets is in het begin van de zestiger jaren verkocht aan enkele particulieren. Voortaan werd voor het vervoer van overledenen bij de begrafenis een auto gehuurd van de begrafenisonderneming Agelink. De begrafenisvereniging dekte dan deze vervoerskosten. De contributie van de vereniging bedroeg de laatste jaren ongeveer een tientje, welk bedrag afhankelijk was van de gezinssamenstelling. Eigenlijk steunde de vereniging al geruime tijd vooral op traditie, maar de noodzaak ervan werd steeds geringer. Ook het kleine ledental maakte voortzetting moeilijk. Een bijzonderheid was de traditie, dat de vergaderingen van de vereniging boetplichtig waren. Dit hielp overigens weinig, want veel opkomst was er nimmer. Praten over begrafenissen is immers niet het prettigste. Wie niet opkwam betaalde vroeger als boete (of afkoopsom) een kwartje; de laatste jaren was dit een gulden vijftig.

← Oudere versie		Versie van 25 nov 2016 om 14:43
Regel 1:		Regel 1:
−	"Een toekomst zit er niet in", zo luidde de kop boven een krantenartikel over de Stokkumse begrafenisvereniging op 30 januari 1987. Twee jaar later bleek deze voorspelling uit te komen. Het bestuur, toen bestaande uit Hein Wissink, Hendrik Polman en Hendrik Menting, heeft moeten besluiten de aloude vereniging op te heffen. "Lopende zaken" werden door het bestuur nog netjes afgewikkeld. Hoewel er geen oude stukken meer van bestaan zou de '''Lijkwagenvereniging Stokkum''' oftewel '''~~begrafenisvereniging~~ Stokkum''' in of rond [[1885]] zijn opgericht.	+	"Een toekomst zit er niet in", zo luidde de kop boven een krantenartikel over de Stokkumse begrafenisvereniging op 30 januari 1987. Twee jaar later bleek deze voorspelling uit te komen. Het bestuur, toen bestaande uit Hein Wissink, Hendrik Polman en Hendrik Menting, heeft moeten besluiten de aloude vereniging op te heffen. "Lopende zaken" werden door het bestuur nog netjes afgewikkeld. Hoewel er geen oude stukken meer van bestaan zou de '''Lijkwagenvereniging Stokkum''' oftewel '''Begrafenisvereniging Stokkum''' in of rond [[1885]] zijn opgericht.

	Omdat [[Stokkum]] toen nog kerkelijk bij de [[Pancratiuskerk\| parochie 's-Heerenberg]] hoorde, was vervoer van overledenen naar kerk en kerkhof in [['s-Heerenberg]] een belangrijk punt. Een aantal mensen in Stokkum kochten daarom als vereniging gezamenlijk een lijkkoets, die de leden dan bij een begrafenis konden huren. De koets werd gestald in een speciaal schuurtje. Aanvankelijk stond dit op de [[Molenberg]], waar later de stortplaats lag. Vervolgens heeft er ook een schuurtje voor de lijkwagen gestaan bij het voetbalveld aan de [[Eltenseweg Stokkum\|Eltenseweg]], hoek [[Westerbroekweg]]. De koets is in het begin van de zestiger jaren verkocht aan enkele particulieren. Voortaan werd voor het vervoer van overledenen bij de begrafenis een auto gehuurd van de begrafenisonderneming Agelink. De begrafenisvereniging dekte dan deze vervoerskosten.		Omdat [[Stokkum]] toen nog kerkelijk bij de [[Pancratiuskerk\| parochie 's-Heerenberg]] hoorde, was vervoer van overledenen naar kerk en kerkhof in [['s-Heerenberg]] een belangrijk punt. Een aantal mensen in Stokkum kochten daarom als vereniging gezamenlijk een lijkkoets, die de leden dan bij een begrafenis konden huren. De koets werd gestald in een speciaal schuurtje. Aanvankelijk stond dit op de [[Molenberg]], waar later de stortplaats lag. Vervolgens heeft er ook een schuurtje voor de lijkwagen gestaan bij het voetbalveld aan de [[Eltenseweg Stokkum\|Eltenseweg]], hoek [[Westerbroekweg]]. De koets is in het begin van de zestiger jaren verkocht aan enkele particulieren. Voortaan werd voor het vervoer van overledenen bij de begrafenis een auto gehuurd van de begrafenisonderneming Agelink. De begrafenisvereniging dekte dan deze vervoerskosten.

← Oudere versie		Versie van 25 nov 2016 om 14:43
Regel 1:		Regel 1:
−	"Een toekomst zit er niet in", zo luidde de kop boven een krantenartikel over de Stokkumse begrafenisvereniging op 30 januari 1987. Twee jaar later bleek deze voorspelling uit te komen. Het bestuur, toen bestaande uit Hein Wissink, Hendrik Polman en Hendrik Menting, heeft moeten besluiten de aloude vereniging op te heffen. "Lopende zaken" werden door het bestuur nog netjes afgewikkeld. Hoewel er geen oude stukken meer van bestaan zou de ~~[[lijkwagenvereniging~~ Stokkum]] oftewel '''begrafenisvereniging Stokkum''' in of rond [[1885]] zijn opgericht.	+	"Een toekomst zit er niet in", zo luidde de kop boven een krantenartikel over de Stokkumse begrafenisvereniging op 30 januari 1987. Twee jaar later bleek deze voorspelling uit te komen. Het bestuur, toen bestaande uit Hein Wissink, Hendrik Polman en Hendrik Menting, heeft moeten besluiten de aloude vereniging op te heffen. "Lopende zaken" werden door het bestuur nog netjes afgewikkeld. Hoewel er geen oude stukken meer van bestaan zou de '''Lijkwagenvereniging Stokkum''' oftewel '''begrafenisvereniging Stokkum''' in of rond [[1885]] zijn opgericht.

	Omdat [[Stokkum]] toen nog kerkelijk bij de [[Pancratiuskerk\| parochie 's-Heerenberg]] hoorde, was vervoer van overledenen naar kerk en kerkhof in [['s-Heerenberg]] een belangrijk punt. Een aantal mensen in Stokkum kochten daarom als vereniging gezamenlijk een lijkkoets, die de leden dan bij een begrafenis konden huren. De koets werd gestald in een speciaal schuurtje. Aanvankelijk stond dit op de [[Molenberg]], waar later de stortplaats lag. Vervolgens heeft er ook een schuurtje voor de lijkwagen gestaan bij het voetbalveld aan de [[Eltenseweg Stokkum\|Eltenseweg]], hoek [[Westerbroekweg]]. De koets is in het begin van de zestiger jaren verkocht aan enkele particulieren. Voortaan werd voor het vervoer van overledenen bij de begrafenis een auto gehuurd van de begrafenisonderneming Agelink. De begrafenisvereniging dekte dan deze vervoerskosten.		Omdat [[Stokkum]] toen nog kerkelijk bij de [[Pancratiuskerk\| parochie 's-Heerenberg]] hoorde, was vervoer van overledenen naar kerk en kerkhof in [['s-Heerenberg]] een belangrijk punt. Een aantal mensen in Stokkum kochten daarom als vereniging gezamenlijk een lijkkoets, die de leden dan bij een begrafenis konden huren. De koets werd gestald in een speciaal schuurtje. Aanvankelijk stond dit op de [[Molenberg]], waar later de stortplaats lag. Vervolgens heeft er ook een schuurtje voor de lijkwagen gestaan bij het voetbalveld aan de [[Eltenseweg Stokkum\|Eltenseweg]], hoek [[Westerbroekweg]]. De koets is in het begin van de zestiger jaren verkocht aan enkele particulieren. Voortaan werd voor het vervoer van overledenen bij de begrafenis een auto gehuurd van de begrafenisonderneming Agelink. De begrafenisvereniging dekte dan deze vervoerskosten.

← Oudere versie		Versie van 12 nov 2016 om 12:35
Regel 4:		Regel 4:

	De contributie van de vereniging bedroeg de laatste jaren ongeveer een tientje, welk bedrag afhankelijk was van de gezinssamenstelling. Eigenlijk steunde de vereniging al geruime tijd vooral op traditie, maar de noodzaak ervan werd steeds geringer. Ook het kleine ledental maakte voortzetting moeilijk. Een bijzonderheid was de traditie, dat de vergaderingen van de vereniging boetplichtig waren. Dit hielp overigens weinig, want veel opkomst was er nimmer. Praten over begrafenissen is immers niet het prettigste. Wie niet opkwam betaalde vroeger als boete (of afkoopsom) een kwartje; de laatste jaren was dit een gulden vijftig.		De contributie van de vereniging bedroeg de laatste jaren ongeveer een tientje, welk bedrag afhankelijk was van de gezinssamenstelling. Eigenlijk steunde de vereniging al geruime tijd vooral op traditie, maar de noodzaak ervan werd steeds geringer. Ook het kleine ledental maakte voortzetting moeilijk. Een bijzonderheid was de traditie, dat de vergaderingen van de vereniging boetplichtig waren. Dit hielp overigens weinig, want veel opkomst was er nimmer. Praten over begrafenissen is immers niet het prettigste. Wie niet opkwam betaalde vroeger als boete (of afkoopsom) een kwartje; de laatste jaren was dit een gulden vijftig.
−	~~{{Onderwerp\|Overige verenigingen}}~~	+
		+	[[Categorie:Verenigingen Stokkum]]

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
 "Een toekomst zit er niet in", zo luidde de kop boven een krantenartikel over de Stokkumse begrafenisvereniging op 30 januari 1987. Twee jaar later bleek deze voorspelling uit te komen. Het bestuur, toen bestaande uit Hein Wissink, Hendrik Polman en Hendrik Menting, heeft moeten besluiten de aloude vereniging op te heffen. "Lopende zaken" werden door het bestuur nog netjes afgewikkeld. Hoewel er geen oude stukken meer van bestaan zou de [[lijkwagenvereniging Stokkum]] oftewel '''begrafenisvereniging Stokkum''' in of rond [[1885]] zijn opgericht.
-Omdat [[Stokkum]] toen nog kerkelijk bij de [[parochie 's-Heerenberg]] hoorde, was vervoer van overledenen naar kerk en kerkhof in [['s-Heerenberg]] een belangrijk punt. Een aantal mensen in Stokkum kochten daarom als vereniging gezamenlijk een lijkkoets, die de leden dan bij een begrafenis konden huren. De koets werd gestald in een speciaal schuurtje. Aanvankelijk stond dit op de [[Molenberg]], waar later de stortplaats lag. Vervolgens heeft er ook een schuurtje voor de lijkwagen gestaan bij het voetbalveld aan de [[Eltenseweg Stokkum|Eltenseweg]], hoek [[Westerbroekweg]]. De koets is in het begin van de zestiger jaren verkocht aan enkele particulieren. Voortaan werd voor het vervoer van overledenen bij de begrafenis een auto gehuurd van de begrafenisonderneming Agelink. De begrafenisvereniging dekte dan deze vervoerskosten.
+Omdat [[Stokkum]] toen nog kerkelijk bij de [[Pancratiuskerk| parochie 's-Heerenberg]] hoorde, was vervoer van overledenen naar kerk en kerkhof in [['s-Heerenberg]] een belangrijk punt. Een aantal mensen in Stokkum kochten daarom als vereniging gezamenlijk een lijkkoets, die de leden dan bij een begrafenis konden huren. De koets werd gestald in een speciaal schuurtje. Aanvankelijk stond dit op de [[Molenberg]], waar later de stortplaats lag. Vervolgens heeft er ook een schuurtje voor de lijkwagen gestaan bij het voetbalveld aan de [[Eltenseweg Stokkum|Eltenseweg]], hoek [[Westerbroekweg]]. De koets is in het begin van de zestiger jaren verkocht aan enkele particulieren. Voortaan werd voor het vervoer van overledenen bij de begrafenis een auto gehuurd van de begrafenisonderneming Agelink. De begrafenisvereniging dekte dan deze vervoerskosten.
 De contributie van de vereniging bedroeg de laatste jaren ongeveer een tientje, welk bedrag afhankelijk was van de gezinssamenstelling. Eigenlijk steunde de vereniging al geruime tijd vooral op traditie, maar de noodzaak ervan werd steeds geringer. Ook het kleine ledental maakte voortzetting moeilijk. Een bijzonderheid was de traditie, dat de vergaderingen van de vereniging boetplichtig waren. Dit hielp overigens weinig, want veel opkomst was er nimmer. Praten over begrafenissen is immers niet het prettigste. Wie niet opkwam betaalde vroeger als boete (of afkoopsom) een kwartje; de laatste jaren was dit een gulden vijftig.
 {{Onderwerp|Overige verenigingen}}

← Oudere versie		Versie van 21 mei 2007 om 21:10
Regel 1:		Regel 1:
	"Een toekomst zit er niet in", zo luidde de kop boven een krantenartikel over de Stokkumse begrafenisvereniging op 30 januari 1987. Twee jaar later bleek deze voorspelling uit te komen. Het bestuur, toen bestaande uit Hein Wissink, Hendrik Polman en Hendrik Menting, heeft moeten besluiten de aloude vereniging op te heffen. "Lopende zaken" werden door het bestuur nog netjes afgewikkeld. Hoewel er geen oude stukken meer van bestaan zou de [[lijkwagenvereniging Stokkum]] oftewel '''begrafenisvereniging Stokkum''' in of rond [[1885]] zijn opgericht.		"Een toekomst zit er niet in", zo luidde de kop boven een krantenartikel over de Stokkumse begrafenisvereniging op 30 januari 1987. Twee jaar later bleek deze voorspelling uit te komen. Het bestuur, toen bestaande uit Hein Wissink, Hendrik Polman en Hendrik Menting, heeft moeten besluiten de aloude vereniging op te heffen. "Lopende zaken" werden door het bestuur nog netjes afgewikkeld. Hoewel er geen oude stukken meer van bestaan zou de [[lijkwagenvereniging Stokkum]] oftewel '''begrafenisvereniging Stokkum''' in of rond [[1885]] zijn opgericht.

−	Omdat [[Stokkum]] toen nog kerkelijk bij de [[parochie 's-Heerenberg]] hoorde, was vervoer van overledenen naar kerk en kerkhof in [['s-Heerenberg]] een belangrijk punt. Een aantal mensen in Stokkum kochten daarom als vereniging gezamenlijk een lijkkoets, die de leden dan bij een begrafenis konden huren. De koets werd gestald in een speciaal schuurtje. Aanvankelijk stond dit op de [[Molenberg]], waar later de stortplaats lag. Vervolgens heeft er ook een schuurtje voor de lijkwagen gestaan bij het voetbalveld aan de [[Eltenseweg]], hoek [[Westerbroekweg]]. De koets is in het begin van de zestiger jaren verkocht aan enkele particulieren. Voortaan werd voor het vervoer van overledenen bij de begrafenis een auto gehuurd van de begrafenisonderneming Agelink. De begrafenisvereniging dekte dan deze vervoerskosten. De contributie van de vereniging bedroeg de laatste jaren ongeveer een tientje, welk bedrag afhankelijk was van de gezinssamenstelling. Eigenlijk steunde de vereniging al geruime tijd vooral op traditie, maar de noodzaak ervan werd steeds geringer. Ook het kleine ledental maakte voortzetting moeilijk. Een bijzonderheid was de traditie, dat de vergaderingen van de vereniging boetplichtig waren. Dit hielp overigens weinig, want veel opkomst was er nimmer. Praten over begrafenissen is immers niet het prettigste. Wie niet opkwam betaalde vroeger als boete (of afkoopsom) een kwartje; de laatste jaren was dit een gulden vijftig.	+	Omdat [[Stokkum]] toen nog kerkelijk bij de [[parochie 's-Heerenberg]] hoorde, was vervoer van overledenen naar kerk en kerkhof in [['s-Heerenberg]] een belangrijk punt. Een aantal mensen in Stokkum kochten daarom als vereniging gezamenlijk een lijkkoets, die de leden dan bij een begrafenis konden huren. De koets werd gestald in een speciaal schuurtje. Aanvankelijk stond dit op de [[Molenberg]], waar later de stortplaats lag. Vervolgens heeft er ook een schuurtje voor de lijkwagen gestaan bij het voetbalveld aan de [[Eltenseweg]], hoek [[Westerbroekweg]]. De koets is in het begin van de zestiger jaren verkocht aan enkele particulieren. Voortaan werd voor het vervoer van overledenen bij de begrafenis een auto gehuurd van de begrafenisonderneming Agelink. De begrafenisvereniging dekte dan deze vervoerskosten.
		+
		+	De contributie van de vereniging bedroeg de laatste jaren ongeveer een tientje, welk bedrag afhankelijk was van de gezinssamenstelling. Eigenlijk steunde de vereniging al geruime tijd vooral op traditie, maar de noodzaak ervan werd steeds geringer. Ook het kleine ledental maakte voortzetting moeilijk. Een bijzonderheid was de traditie, dat de vergaderingen van de vereniging boetplichtig waren. Dit hielp overigens weinig, want veel opkomst was er nimmer. Praten over begrafenissen is immers niet het prettigste. Wie niet opkwam betaalde vroeger als boete (of afkoopsom) een kwartje; de laatste jaren was dit een gulden vijftig.