Byvanck - Bewerkingsoverzicht

Verre neef: /* Bronnen */ ON 119

2025-01-06T06:16:33Z

‎Bronnen: ON 119

Verre neef: redactie

2023-02-10T10:53:29Z

redactie

BartHendricksen op 7 feb 2023 om 18:28

2023-02-07T18:28:34Z

Verre neef: correctie wapenbord

2021-02-26T13:59:51Z

correctie wapenbord

Verre neef: interne link

2021-02-19T11:18:59Z

interne link

Verre neef: redactie - toespitsing op De Byvanck zelf

2021-02-19T10:49:16Z

redactie - toespitsing op De Byvanck zelf

Verre neef: /* Huis de Byvanck */ interne links

2021-01-24T14:49:05Z

‎Huis de Byvanck: interne links

Verre neef: /* Huis de Byvanck */ interne link

2021-01-18T06:55:12Z

‎Huis de Byvanck: interne link

Epspaan op 16 jan 2021 om 14:51

2021-01-16T14:51:56Z

Verre neef: /* Kaart */ Lanen

2020-12-01T04:11:43Z

‎Kaart: Lanen

@@ Regel 44: / Regel 44: @@
 * Collectie Vermeulen ([[Liemers Museum]])
 * Beek, 650 jaar parochiekerk 1989, [[Harmsen, Henk|Henk Harmsen]]
-*[[Old Ni-js 102|Old Ni-js nr. 102]], blz. 21-25
+*[[Old Ni-js]]:
 ==Externe links==

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
 [[Bestand:Byvanck_kl.jpg|right|400px]]
 De '''Byvanck''' (voor het eerst vermeld in [[1361]]) is een landgoed, ten westen van het [[Bergherbos]] en de dorpskern van [[Beek]].
@@ Regel 26: / Regel 27: @@
 |[[Bestand:HuisDeByvanck2009-2.jpg|thumb|300px|<center>'''… in augustus 2009. </center>]]
 |[[Bestand:HuisDeByvanck2009-1.jpg|thumb|300px|<center>'''Foto's: [[Römer, GertWillem|Gert-willem Römer]]</center>]]
 |}
 ==Kaart==

@@ Regel 26: / Regel 26: @@
 |[[Bestand:HuisDeByvanck2009-2.jpg|thumb|300px|<center>'''… in augustus 2009. </center>]]
 |[[Bestand:HuisDeByvanck2009-1.jpg|thumb|300px|<center>'''Foto's: [[Römer, GertWillem|Gert-willem Römer]]</center>]]
 |}
 ==Kaart==

@@ Regel 8: / Regel 8: @@
 De oudste dochter uit zijn tweede huwelijk (met Maria Johanna Messmecker) trouwde in [[1803]] met [[Renne, Henricus Antonius van der|Hendrik Antoon van der Renne]]. Het jonge paar ging op de Byvanck wonen. Na de dood van zijn schoonvader in [[1810]] werd Hendrik Antoon eigenaar van De Byvanck.
-Aan de voorgevel van het Huis de Byvanck liet hij [[Wapen Van der Renne|het geslachtswapen]] bevestigen, nadat koning Willem I op 27 september [[1817]] zijn erfelijke adellijke titel ridder had erkend. Zijn vader Franciscus Bernardus van der Renne had die titel op 27 november [[1785]] ontvangen van de Habsburgse keizer Joseph II. Het betreffende wapen is nu in het bezit van het [[Liemers Museum]].
+Koning Willem I erkende op 27 september [[1817]] zijn erfelijke adellijke titel ridder. Zijn vader Franciscus Bernardus van der Renne had die titel op 27 november [[1785]] ontvangen van de Habsburgse keizer Joseph II.
-Hendrik Antoons zoon [[Renne, Oswald Petrus Henricus van der|Oswald Petrus Henricus van der Renne]] erfde De Byvanck in [[1828]], waarna diens dochter en enige kind Caroline in [[1870]] eigenaresse werd. Door haar huwelijk [[1882]] ging het over op haar echtgenoot [[Lochner von Hüttenbach, Maximilian Joseph Karl Justin Anselm Maria|Maximiliaan Freiherr Lochner von Hüttenbach]].
+Hendrik Antoons zoon [[Renne, Oswald Petrus Henricus van der|Oswald Petrus Henricus van der Renne]] erfde De Byvanck in [[1828]], waarna diens dochter en enige kind Caroline in [[1870]] eigenaresse werd. Door haar huwelijk [[1882]] ging het over op haar echtgenoot [[Lochner von Hüttenbach, Maximilian Joseph Karl Justin Anselm Maria|Maximiliaan Freiherr Lochner von Hüttenbach]] (baron Max). Voor dit echtpaar is omstreeks [[1925]] een [[Wapen Locher von Hüttenbach–Van der Renne|wapenbord]] gemaakt dat lange tijd aan de voorgevel van het landhuis heeft gehangen. Het is nu in het bezit van het [[Liemers Museum]].
-Zij woonden in Lindau aan het Bodenmeer in Beieren, maar vertoefden meestal drie maanden per jaar op De Byvanck. Tijdens deze zomervakanties heeft ''der alte Max'' veel vergaard en geschreven. Dat alles is in Lindau door de [[Tweede Wereldoorlog]] verloren gegaan. Ook brachten hij en zijn dames graag een bezoek aan het schoolhuis van meester [[Vermeulen, Hendrikus Johannes Alphonsus Hubertus|Henri Vermeulen]] in Beek.
+Baron Max en zijn gezin woonden in Lindau aan het Bodenmeer in Beieren, maar vertoefden meestal drie maanden per jaar op De Byvanck. Tijdens deze zomervakanties heeft ''der alte Max'' veel vergaard en geschreven. Dat alles is in Lindau door de [[Tweede Wereldoorlog]] verloren gegaan. Ook brachten hij en zijn dames graag een bezoek aan het schoolhuis van meester [[Vermeulen, Hendrikus Johannes Alphonsus Hubertus|Henri Vermeulen]] in Beek.
 Aan het eind van de [[Eerste Wereldoorlog]] is de jongste zoon van Caroline en Max, [[Lochner von Hüttenbach, Kurt Oskar Oswald Joseph Maria|jonker Kurt]], in Duitse militaire dienst overleden. Dit was een gevolg van zijn zwakke gezondheid; niet van oorlogshandelingen. In [[1943]], tijdens de Tweede Wereldoorlog, is kleinzoon Benno Freiherr Lochner von Hüttenbach ([[Elten]], [[1924]]), gesneuvelde aan het Oostfront door een artillerievoltreffer.

@@ Regel 16: / Regel 16: @@
 Aan het eind van de [[Eerste Wereldoorlog]] is de jongste zoon van Caroline en Max, [[Lochner von Hüttenbach, Kurt Oskar Oswald Joseph Maria|jonker Kurt]], in Duitse militaire dienst overleden. Dit was een gevolg van zijn zwakke gezondheid; niet van oorlogshandelingen. In [[1943]], tijdens de Tweede Wereldoorlog, is kleinzoon Benno Freiherr Lochner von Hüttenbach ([[Elten]], [[1924]]), gesneuvelde aan het Oostfront door een artillerievoltreffer.
-In de jaren daarna kwam jhr. Ernest van Nispen tot Pannerden (jonker Ernest) in beeld, die zich manifesteerde als de kroniekschrijver, vooral bij de [[Jachtrecht|jacht]]. Hierbij is het gebeurd, dat Ernest, in zijn wilde enthousiasme, [[Rentmeesters van de Byvanck|rentmeester]] [[Meisters, Peter Cornelius|Peter Meisters]] ongelukkigerwijs een "nekschot" hagel bezorgde. In [[1921]] is een van de dochters van ''der alte Max'', Elisabeth, in het huwelijk getreden met deze jonker Ernest. De Byvanck ging mee in het huwelijk.
+In de jaren daarna kwam jhr. Ernest van Nispen tot Pannerden (jonker Ernest) in beeld, die zich manifesteerde als de kroniekschrijver, vooral bij de [[Jachtrecht|jacht]]. Hierbij is het gebeurd, dat Ernest, in zijn wilde enthousiasme, [[Rentmeesters van de Byvanck|rentmeester]] [[Meisters, Peter Cornelius|Peter Meisters]] ongelukkigerwijs een "nekschot" hagel bezorgde. In [[1921]] is een van de dochters van ''der alte Max'', [[Lochner von Hüttenbach, Elisabeth Georgine Marie|Elisabeth]], in het huwelijk getreden met deze jonker Ernest. De Byvanck ging mee in het huwelijk.
 In [[1980]] verkocht de familie Van Nispen tot Pannerden het landgoed aan de [[Stichting Huis Bergh]]. Vervolgens ging het grootste deel van de Byvanck in [[1984]] over in handen van Natuurmonumenten.

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
-De '''Byvanck''' (voor het eerst vermeld in [[1361]]) is een landgoed, ten westen van het [[Bergherbos]] en de dorpskern van [[Beek]]. <br/>
+[[Bestand:Byvanck_kl.jpg|right|400px]]
-Dat landgoed bestaat uit naald- en loofbos met daartussen enkele akkers en weilanden. Karakteristiek is een aantal kruislings op elkaar staande lanen met bijzondere bomen. Het gebied ligt veel lager dan het Bergherbos en, omdat het te nat was om te ontginnen, is het door de eeuwen heen in stand gebleven. In het natuurlijke eikenbos is in het voorjaar een rijke ondergroei te vinden van ''aronskelk'', ''bosanemoon'', ''dalkruid'' en ''groot heksenkruid''.
+Dat landgoed bestaat uit [[Naaldbomen|naald]]- en [[Loofbomen|loofbos]] met daartussen enkele akkers en weilanden. Karakteristiek is een aantal kruislings op elkaar staande [[:Categorie: Lanen Byvanck|lanen]] met bijzondere bomen. Het gebied ligt veel lager dan het Bergherbos en, omdat het te nat was om te ontginnen, is het door de eeuwen heen in stand gebleven. In het natuurlijke [[Eik|eikenbos]] is in het voorjaar een rijke ondergroei te vinden van ''aronskelk'', ''bosanemoon'', ''dalkruid'' en ''groot heksenkruid''.
 Het huidige '''Huis de Byvanck''' op het landgoed aan de [[Bijvank]] is in [[1792]] gebouwd door [[Hoevel, Johannes Nepomucenus|Johannes Nepomucenus Hoevel]]. Een karakteristiek element is de [[dakruiter]]. Het gebouw is sinds 31 januari [[1967]] een [[Monumenten|rijksmonument]] (monumentnummer 9283).
-De oudste dochter uit zijn tweede huwelijk (met Maria Johanna Messmecker) trouwde in [[1803]] met [[Renne, Henricus Antonius van der|Hendrik Antoon van der Renne]]. Het jonge paar ging op de Bijvanck wonen. Na de dood van zijn schoonvader in [[1810]] werd Hendrik Antoon eigenaar van het Huis. In [[1817]] werd het geslacht Van der Renne in de adelstand toegelaten. Het wapen van de Van der Renne's, ooit trots aan de voorgevel van de Byvanck bevestigd, is nu in het bezit van het [[Liemers Museum]].
+De oudste dochter uit zijn tweede huwelijk (met Maria Johanna Messmecker) trouwde in [[1803]] met [[Renne, Henricus Antonius van der|Hendrik Antoon van der Renne]]. Het jonge paar ging op de Byvanck wonen. Na de dood van zijn schoonvader in [[1810]] werd Hendrik Antoon eigenaar van De Byvanck.
-Door verdere vererving belanden we aan het eind van [[19e eeuw]]. Hierover zijn nog persoonlijke herinneringen op papier bewaard gebleven, zoals over [[Renne, Oswald Petrus Henricus van der|Oswald Peter baron Van der Renne]], die bekend stond om zijn korte lontje, zoals we tegenwoordig zouden zeggen. Oswald gaf bij een conflict de grootvader (die op dat moment niet wilde voldoen aan de grillen van de hooggeborene) van rentmeester [[Meisters, Peter|Peter Meisters]], bij het vertrek van de Byvanck, een schot hagel na. Gelukkig bleef het bij een schampschot. In dit kader kon menig bosarbeider, die niet vlot aan des heren wensen voldeed, op een aframmeling rekenen.
+Hendrik Antoons zoon [[Renne, Oswald Petrus Henricus van der|Oswald Petrus Henricus van der Renne]] erfde De Byvanck in [[1828]], waarna diens dochter en enige kind Caroline in [[1870]] eigenaresse werd. Door haar huwelijk [[1882]] ging het over op haar echtgenoot [[Lochner von Hüttenbach, Maximilian Joseph Karl Justin Anselm Maria|Maximiliaan Freiherr Lochner von Hüttenbach]].
-Caroline, de dochter van baron Oswald, huwde in 1882 met [[Lochner von Hüttenbach, Maximilian Joseph Karl Justin Anselm Maria|Maximiliaan Freiherr Lochner von Hüttenbach]] en erfde gelijktijdig de Byvanck.
+Zij woonden in Lindau aan het Bodenmeer in Beieren, maar vertoefden meestal drie maanden per jaar op De Byvanck. Tijdens deze zomervakanties heeft ''der alte Max'' veel vergaard en geschreven. Dat alles is in Lindau door de [[Tweede Wereldoorlog]] verloren gegaan. Ook brachten hij en zijn dames graag een bezoek aan het schoolhuis van meester [[Vermeulen, Hendrikus Johannes Alphonsus Hubertus|Henri Vermeulen]] in Beek.
-Begin van de [[vorige eeuw|twintigste eeuw]] voltrok zich een gruwelijke oorlog. De zoon van de oude baron: Jonker Kurt, een timide figuur met een zwakke gezondheid, ging desondanks onder dienst om zijn Keizer Wilhelm te dienen. Korte tijd later is Kurt overleden. De `Mariabeuk' op het landgoed met het gedachtenisplaatje en het Mariabeeldje herinneren aan hem. De Jonker was een Mariavereerder!
+Aan het eind van de [[Eerste Wereldoorlog]] is de jongste zoon van Caroline en Max, [[Lochner von Hüttenbach, Kurt Oskar Oswald Joseph Maria|jonker Kurt]], in Duitse militaire dienst overleden. Dit was een gevolg van zijn zwakke gezondheid; niet van oorlogshandelingen. In [[1943]], tijdens de Tweede Wereldoorlog, is kleinzoon Benno Freiherr Lochner von Hüttenbach ([[Elten]], [[1924]]), gesneuvelde aan het Oostfront door een artillerievoltreffer.
-In de jaren daarna kwam Jonker Ernest in beeld, die zich manifesteerde als de kroniekschrijver, vooral bij de [[Jachtrecht|jacht]]. Hierbij is het gebeurd, dat Ernest, in zijn wilde enthousiasme, meneer Peter Meisters ongelukkigerwijs een "nekschot" hagel bezorgde.
+In de jaren daarna kwam jhr. Ernest van Nispen tot Pannerden (jonker Ernest) in beeld, die zich manifesteerde als de kroniekschrijver, vooral bij de [[Jachtrecht|jacht]]. Hierbij is het gebeurd, dat Ernest, in zijn wilde enthousiasme, [[Rentmeesters van de Byvanck|rentmeester]] [[Meisters, Peter Cornelius|Peter Meisters]] ongelukkigerwijs een "nekschot" hagel bezorgde. In [[1921]] is een van de dochters van ''der alte Max'', Elisabeth, in het huwelijk getreden met deze jonker Ernest. De Byvanck ging mee in het huwelijk.
 In [[1980]] verkocht de familie Van Nispen tot Pannerden het landgoed aan de [[Stichting Huis Bergh]]. Vervolgens ging het grootste deel van de Byvanck in [[1984]] over in handen van Natuurmonumenten.
 Het adres van Huis de Byvanck is [[Byvank]] 8 in Beek.
 ==Kaart==
 Op landgoed De Byvanck hebben meerdere lanen een naam. Dit zijn echter geen officiële straatnamen. [[:Categorie:Lanen Byvanck|Klik hier]] voor een overzicht.

@@ Regel 9: / Regel 9: @@
 De oudste dochter uit zijn tweede huwelijk (met Maria Johanna Messmecker) trouwde in [[1803]] met [[Renne, Henricus Antonius van der|Hendrik Antoon van der Renne]]. Het jonge paar ging op de Bijvanck wonen. Na de dood van zijn schoonvader in [[1810]] werd Hendrik Antoon eigenaar van het Huis. In [[1817]] werd het geslacht Van der Renne in de adelstand toegelaten. Het wapen van de Van der Renne's, ooit trots aan de voorgevel van de Byvanck bevestigd, is nu in het bezit van het [[Liemers Museum]].
-Door verdere vererving belanden we aan het eind van [[19e eeuw]]. Hierover zijn nog persoonlijke herinneringen op papier bewaard gebleven, zoals over Oswald Peter baron Van der Renne, die bekend stond om zijn korte lontje, zoals we tegenwoordig zouden zeggen. Oswald gaf bij een conflict de grootvader (die op dat moment niet wilde voldoen aan de grillen van de hooggeborene) van rentmeester [[Meisters, Peter|Peter Meisters]], bij het vertrek van de Byvanck, een schot hagel na. Gelukkig bleef het bij een schampschot. In dit kader kon menig bosarbeider, die niet vlot aan des heren wensen voldeed, op een aframmeling rekenen.
+Door verdere vererving belanden we aan het eind van [[19e eeuw]]. Hierover zijn nog persoonlijke herinneringen op papier bewaard gebleven, zoals over [[Renne, Oswald Petrus Henricus van der|Oswald Peter baron Van der Renne]], die bekend stond om zijn korte lontje, zoals we tegenwoordig zouden zeggen. Oswald gaf bij een conflict de grootvader (die op dat moment niet wilde voldoen aan de grillen van de hooggeborene) van rentmeester [[Meisters, Peter|Peter Meisters]], bij het vertrek van de Byvanck, een schot hagel na. Gelukkig bleef het bij een schampschot. In dit kader kon menig bosarbeider, die niet vlot aan des heren wensen voldeed, op een aframmeling rekenen.
-Caroline, de dochter van baron Oswald, huwde in 1882 met Maximiliaan Freiherr Lochner von Hüttenbach en erfde gelijktijdig de Byvanck.
+Caroline, de dochter van baron Oswald, huwde in 1882 met [[Lochner von Hüttenbach, Maximilian Joseph Karl Justin Anselm Maria|Maximiliaan Freiherr Lochner von Hüttenbach]] en erfde gelijktijdig de Byvanck.
 Dit laatste gezin, wonend in Lindau aan de Bodensee, vertoefde meestal drie maanden per jaar op de Byvanck. Tijdens zo'n `zomervakantie', heeft ''der alte Max'' veel vergaard en geschreven. Dat alles is in Lindau door de [[Tweede Wereldoorlog]] verloren gegaan. Ook brachten hij en zijn dames graag een bezoek aan het schoolhuis van meester [[Vermeulen, Hendrikus Johannes Alphonsus Hubertus|Henri Vermeulen]] in [[Beek]].

@@ Regel 33: / Regel 33: @@
 </gallery>
-Het adres van Huis de Byvanck is Byvank 8 in Beek.
+Het adres van Huis de Byvanck is [[Byvank]] 8 in Beek.
 ==Kaart==

@@ Regel 34: / Regel 34: @@
 ==Kaart==
 {{#display_map:
-.906949, 6.166248;
+.906949, 6.166248~Landgoed De Byvanck~
 | zoom=15
    | #service=googlemaps