Frericks, Maria Elisabeth - Bewerkingsoverzicht

Verre neef: /* Haar nagedachtenis */ Hegman en Jansen toegevoegd

2023-12-23T14:13:42Z

‎Haar nagedachtenis: Hegman en Jansen toegevoegd

Verre neef: aanvulling uit toegevoegde bronnen

2023-12-14T05:28:41Z

aanvulling uit toegevoegde bronnen

Verre neef: aanvulling over de martelaarboeken

2023-12-11T05:33:49Z

aanvulling over de martelaarboeken

Verre neef: superscript

2023-12-10T14:01:12Z

superscript

Verre neef: aanvulling uit toegevoegde bronnen

2023-12-10T13:55:50Z

aanvulling uit toegevoegde bronnen

Verre neef: /* Bron */ cat

2023-11-19T07:43:59Z

‎Bron: cat

Verre neef: /* Bron */ cat

2023-09-24T06:31:27Z

‎Bron: cat

Verre neef: ouders toegevoegd

2023-06-08T05:24:19Z

ouders toegevoegd

Verre neef: Foto

2020-12-20T12:25:56Z

Foto

Verre neef: ON

2016-03-21T05:31:13Z

@@ Regel 69: / Regel 69: @@
 Paus Johannes Paulus II richtte zich in zijn schrijven ''Tertio millennio adveniente'' van 10 november [[1994]] op het komende derde millennium. In de [[Vorige eeuw|laatste eeuw]] van het aflopende tweede millennium had het Christendom, zo stelde hij, zwaar geleden onder het nationaalsocialisme en het communisme. Velen hadden onder deze mensonterende ideologieën omwille van hun geloof het leven verloren. Hun namen mochten niet verloren gaan.
-De Nederlandse bisschoppen hebben hierop de Nationale Raad voor Liturgie opgedragen de namen van de Nederlanders te verzamelen die in de twintigste eeuw voor hun geloof gestorven zijn. Het resultaat van dit onderzoek is het omvangrijke boek ''Getuigen voor Christus, Rooms-katholieke bloedgetuigen in de twintigste eeuw'', dat in [[2008]] verscheen. Het bevat de levensverhalen van 221 Nederlandse bloedgetuigen uit de recente geschiedenis. Een van hen is zuster Cunera Frericks.
+De Nederlandse bisschoppen hebben hierop de Nationale Raad voor Liturgie opgedragen de namen van de Nederlanders te verzamelen die in de twintigste eeuw voor hun geloof gestorven zijn. Het resultaat van dit onderzoek is het omvangrijke boek ''Getuigen voor Christus, Rooms-katholieke bloedgetuigen in de twintigste eeuw'', dat in [[2008]] verscheen. Het bevat de levensverhalen van 221 Nederlandse bloedgetuigen uit de recente geschiedenis. Een van hen is zuster Cunera Frericks. Er is nog geen gelegenheid geweest dit boek in te zien, maar het is waarschijnlijk dat [[Hegman,_Bernardina|zuster Agnesia Hegman]] en [[Jansen, Wilhelmina Gerharda|zuster Margaretha Maria Alacoque Jansen]] er ook in staan.
 In Duitsland is in opdracht van de Duitse bisschoppen een soortgelijk martelarenboek samengesteld. In dit ''Zeugen für Christus. Das deutsche Martyrologium des 20. Jahrhunderts'' wordt zuster Cunera ook vermeld. De reden is dat de meeste van haar collega's de Duitse nationaliteit hadden, zodat de samenstellers alle slachtoffers van de ''Yorihime Maru'' hebben opgenomen. Dit martelarenboek werd op 18 november [[1999]] aangeboden aan paus Johannes Paulus II.
@@ Regel 82: / Regel 82: @@
 |}
 <br clear=all/>
 == Bronnen ==
 *[[Old Ni-js 046|Old Ni-js nr. 46]], blz. 77–88

@@ Regel 14: / Regel 14: @@
 Haar vertrek naar de missie meldde zij op 24 oktober [[1924]] in een brief aan haar ouders. Ze schreef toen dat ze over zes weken zou vertrekken naar Nieuw-Guinea. Dit bleek niet het westelijke deel van het eiland te zijn, dat toen bij de kolonie Nederlands-Indië hoorde, maar het noordoostelijke deel, dat destijds onder de naam ''Territory of New Guinea'' werd bestuurd door Australië (dat toen zelf nog een Brits dominion was). Van [[1884]] tot [[1919]] heette dit gebied Keizer Wilhelmsland en maakte deel uit van de [[Duitsland|Duitse]] kolonie Duits Nieuw-Guinea. Tegenwoordig maakt het deel uit van het onafhankelijke Papua Nieuw-Guinea.
-De reis begon met het passagiersschip ''Runic'' van de ''White Star Line'' in Liverpool. Op 6 december 1924 vertrok de ''Runic'' uit zijn thuishaven naar Brisbane in Australië. Zuster Cunera reisde met twee medezusters en enkele paters en broeders van de Congregatie van het Goddelijk Woord uit Steyl (de "mannelijke tegenhangers" van de Blauwe Zusters), maar uit de bronnen wordt niet duidelijk waar zij aan boord zijn gegaan; in Liverpool of bij een tussenstop in Hoek van Holland.
+De reis begon met het passagiersschip ''Runic'' van de ''White Star Line'' in Liverpool. Op 6 december 1924 vertrok de ''Runic'' uit zijn thuishaven naar Brisbane in Australië. Zuster Cunera reisde met twee medezusters en enkele paters en broeders van het Gezelschap van het Goddelijk Woord uit Steyl (de "mannelijke tegenhangers" van de Blauwe Zusters), maar uit de bronnen wordt niet duidelijk waar zij aan boord zijn gegaan; in Liverpool of bij een tussenstop in Hoek van Holland.
 Hoe dan ook hadden zij een lange reis voor de boeg, want de ''Runic'' voer niet via het Suezkanaal, maar via de Canarische Eilanden en Kaapstad naar Australië. Met tussenstops in Albany, Adelaide, Melbourne en Sidney kwam het schip op 5 februari [[1925]] in Brisbane aan. Over de verdere reis naar Nieuw-Guinea zijn geen gegevens voorhanden. Het kan zijn dat zuster Cunera en haar reisgenoten op 27 januari al in Sidney zijn ontscheept. Wellicht was er vandaaruit een betere verbinding naar Nieuw-Guinea.
@@ Regel 29: / Regel 29: @@
 Manam is slecht 83 km² groot en is in feite een vulkaan die 1807 meter hoog uit zee oprijst. Er woonden destijds zo'n vierduizend mensen. Bij zuster Cunera's werkgebied hoorden ook de veel kleinere eilanden Boesa en Boime, met elk een paar honderd bewoners, en nog een klein eiland waar leprapatiënten (melaatsen) in afzondering werden gehouden. Er was een motorboot beschikbaar, maar vaak werd de tocht naar de kleinere eilanden gemaakt met een traditionele kano, een ''penasse''.
-Zuster Cunera verrichtte allerlei taken. Als verpleegster verzorgde zij zieken, verbond wonden en gaf injecties. Voor administratief werk leerde zij typen. Ze gaf les op een school, waar zij onder meer kinderen en soms ook volwassen voorbereidde op de Doop en op de Eerste Heilige Communie. Ze mocht zelf het Doopsel toedienen, waarbij zij de dopelingen namen gaf van haar familieleden en haar weldoeners (sponsors zouden we tegenwoordig zeggen). Verder bespeelde zij het harmonium in de kerk, wat haar de nodige moeite kostte.
+Zuster Cunera verrichtte allerlei taken. De belangrijkste daarvan was haar werk als verpleegster. Net als andere missionerende congregaties hadden ook de Dienaressen van de Heilige Geest en de missionarissen van het Gezelschap van het Goddelijk Woord ondervonden dat gezondheidszorg een belangrijke rol speelde in hun werk. Door zieken en gewonden te genezen, of althans hun lot te verbeteren, konden zij het vertrouwen winnen van de inheemse bevolking en zo het uiteindelijke doel van hun werk, de bekering tot het Christendom, beter verwezenlijken.
 Zij voelde zich gelukkig op Manam en had geen heimwee, maar hield per brief (de enige mogelijkheid die er toen was) wel contact met haar familie in Stokkum. Daarbij was het frustrerend dat de brieven er maanden over deden, en soms verloren gingen. In [[1929]] vatte haar vader het plan op haar te bezoeken, maar dit ging om niet nader bekende redenen niet door. Dit was een grote teleurstelling voor haar.
@@ Regel 50: / Regel 54: @@
 In januari [[1944]] besloten de Japanners dat de geïnterneerden weg moesten van Manam. Ook zij kregen Hollandia als bestemming. Aldus was zuster Cunera een van de 140 gevangenen die in de avond van 5 februari 1944 aan boord gingen van de ''Yorihime Maru'' (ook gespeld ''Yorishime Maru''). De naam ''Dorish Maru'' komt ook voor, maar dit is een verbastering door Europeanen. Alle gevangenen moesten in de openlucht aan dek blijven. Ze hadden verwacht op een hospitaalschip vervoerd te worden, zodat ze beschermd zouden zijn tegen aanvallen, maar tot hun schrik zagen zij Japanse soldaten en luchtafweergeschut aan boord.
-Het schip werd 's nachts dan ook meteen aangevallen door Amerikaanse vliegtuigen, maar daarbij vielen geen slachtoffers. De volgende morgen om 8 uur was er weer een aanval. In duikvluchten bestookten vijftien jachtvliegtuigen het schip met hun boordmitrailleurs. Enkele zusters en kinderen zwaaiden naar de piloten, hoewel hun dit door de bemanning streng verboden was. De piloten moeten dit gezien hebben en begrepen dat er burgers aan boord waren. Na hun derde duikvlucht verdwenen zij achter de horizon en kwamen niet meer terug.
+Het schip werd 's nachts dan ook meteen aangevallen door Amerikaanse vliegtuigen, maar daarbij vielen geen slachtoffers. De volgende morgen om 8 uur was er weer een aanval. In duikvluchten bestookten tussen die tien en vijftien jachtvliegtuigen het schip met hun boordmitrailleurs. Enkele zusters en kinderen zwaaiden naar de piloten, hoewel hun dit door de bemanning streng verboden was. De piloten moeten dit gezien hebben en begrepen dat er burgers aan boord waren. Na hun derde duikvlucht verdwenen zij achter de horizon en kwamen niet meer terug.
 Maar het kwaad was toen al geschied: er was een waar bloedbad aangericht. Zuster Cunera stierf met 26 andere zusters van haar congregatie en twaalf broeders en zeven paters van de congregatie uit Steyl. Slechts tien gevangenen bleven ongedeerd. Een medezuster die de aanval overleefde, vertelde later over zuster Cunera: "Ze lag zo rustig, midden op het schip, met een glimlach op haar gelaat. Zij moet wel klaar zijn geweest om in te gaan ter eeuwige bruiloft."
@@ Regel 85: / Regel 89: @@
 *[https://de.wikipedia.org/wiki/Alexishafen Alexishafen] op de Duitse Wikipedia
 *[https://www.youtube.com/watch?v=-x-VjSJYrr8 Verslag van de onthulling van het monument in Alexishafen] op YouTube
 *Over de martelarenboeken:
 **Een persbericht over [https://www.rkkerk.nl/wp-content/uploads/2016/01/2805.08.pdf het Nederlandse boek]

@@ Regel 61: / Regel 61: @@
 Zuster Cunera staat vermeld in Gedenkboek 43 van de Oorlogsgravenstichting. In de gedenkboeken staan de namen van oorlogsslachtoffers die geen aanwijsbaar graf hebben. Gedenkboek 43 is het laatste in de reeks en is nog in bewerking.
-Haar naam staat niet in de [[Erelijst van gevallenen 1940-1945]]. Het is bekend dat de Erelijst niet compleet is. Haar dossier bij de Oorlogsgravenstichting is pas in de jaren 70 opgemaakt. Wellicht is het lot van zuster Cunera toen pas bekend geworden. Het werk aan de Erelijst was toen al afgesloten.
+Haar naam staat niet in de [[Erelijst van gevallenen 1940-1945]]. Het is bekend dat de Erelijst niet compleet is. Haar dossier bij de Oorlogsgravenstichting is pas in de jaren 70 opgemaakt. Wellicht is het lot van zuster Cunera toen pas bekend geworden, maar het werk aan de Erelijst was toen al afgesloten.
-De gestorvenen werden op 7 mei [[2000]] door paus Johannes Paulus II tot martelaar uitgeroepen. Hij deed dit bij gelegenheid van de millenniumwisseling De Nederlandse bisschoppen hebben daarna de Nationale Raad voor Liturgie opgedragen de namen van de Nederlanders te verzamelen die in de [[vorige eeuw]] daadwerkelijk voor hun geloof gestorven zijn. Het resultaat van dit onderzoek is het omvangrijke boek ''Getuigen voor Christus, Rooms-katholiek bloedgetuigen in de 20-ste eeuw'', dat de levensverhalen bevat van 221 Nederlandse bloedgetuigen uit die recente geschiedenis. Een van hen is zuster Cunera Freriks.
+Paus Johannes Paulus II richtte zich in zijn schrijven ''Tertio millennio adveniente'' van 10 november [[1994]] op het komende derde millennium. In de [[Vorige eeuw|laatste eeuw]] van het aflopende tweede millennium had het Christendom, zo stelde hij, zwaar geleden onder het nationaalsocialisme en het communisme. Velen hadden onder deze mensonterende ideologieën omwille van hun geloof het leven verloren. Hun namen mochten niet verloren gaan.
-Op 19 januari [[2013]], honderd jaar na de aankomst van de eerste Dienaressen van de Heilige Geest, werd op de begraafplaats van de congregatie in Alexishafen een monument onthuld met de namen van alle paters, broeders en zusters, 160 in getal, die in de Tweede Wereldoorlog bij hun werk in de ''Territory of New Guinea'' het leven hebben verloren. De naam van zuster Cunera staat ook op dit monument.
+De Nederlandse bisschoppen hebben hierop de Nationale Raad voor Liturgie opgedragen de namen van de Nederlanders te verzamelen die in de twintigste eeuw voor hun geloof gestorven zijn. Het resultaat van dit onderzoek is het omvangrijke boek ''Getuigen voor Christus, Rooms-katholieke bloedgetuigen in de twintigste eeuw'', dat in [[2008]] verscheen. Het bevat de levensverhalen van 221 Nederlandse bloedgetuigen uit de recente geschiedenis. Een van hen is zuster Cunera Frericks.
 De afbeeldingen hieronder zijn schermafdrukken uit een filmverslag van de onthulling op YouTube (zie Bronnen).
 {|
 |- valign=top
-|[[Bestand:Monument Alexishafen.jpg|thumb|300px|<center>'''Het monument in Alexishafen </center>]]
+|[[Bestand:Monument Alexishafen.jpg|thumb|320px|<center>'''Het monument in Alexishafen </center>]]
-|[[Bestand: Cunera Frericks plaquette.jpg|thumb|510px|<center>'''Een detail van het monument met in het midden zuster Cunera's naam</center>]]
+|[[Bestand: Cunera Frericks plaquette.jpg|thumb|510px|<center>'''Een detail van het monument met in het midden zuster Cunera's naam.<br>Boven haar staat een slachtoffer van de ''Akikaze''.</center>]]
 |}
 <br clear=all/>
@@ Regel 81: / Regel 85: @@
 *[https://de.wikipedia.org/wiki/Alexishafen Alexishafen] op de Duitse Wikipedia
 *[https://www.youtube.com/watch?v=-x-VjSJYrr8 Verslag van de onthulling van het monument in Alexishafen] op YouTube
 [[Categorie:Frericks en Freriks]] [[Categorie:Religieuzen Stokkum]] [[Categorie:Dienaressen van de Heilige Geest]] [[Categorie:Missionarissen]] [[Categorie:Burgergevangenen in WO II]] [[Categorie:Slachtoffers in het Verre Oosten]]

@@ Regel 27: / Regel 27: @@
 De Dienaressen van de Heilige Geest volgden de Congregatie van het Goddelijk Woord in [[1923]]. Zuster Cunara was dus nog een van de eersten. Drie weken na haar aankomst, op 26 maart 1925, kreeg zij het eiland Manam toegewezen, waar nog maar kort tevoren met missiewerk was begonnen. Hoeveel collega's zij daar had, is niet bekend. De overste was ene zuster Hermenegild, en er zullen allicht enkele missionarissen zijn meegegaan of al op het eiland werkzaam zijn geweest.
-Manam is slecht 83 km2 groot en is in feite een vulkaan die 1807 meter hoog uit zee oprijst. Er woonden destijds zo'n vierduizend mensen. Bij zuster Cunera's werkgebied hoorden ook de veel kleinere eilanden Boesa en Boime, met elk een paar honderd bewoners, en nog een klein eiland waar leprapatiënten (melaatsen) in afzondering werden gehouden. Er was een motorboot beschikbaar, maar vaak werd de tocht naar de kleinere eilanden gemaakt met een traditionele kano, een ''penasse''.
+Manam is slecht 83 km² groot en is in feite een vulkaan die 1807 meter hoog uit zee oprijst. Er woonden destijds zo'n vierduizend mensen. Bij zuster Cunera's werkgebied hoorden ook de veel kleinere eilanden Boesa en Boime, met elk een paar honderd bewoners, en nog een klein eiland waar leprapatiënten (melaatsen) in afzondering werden gehouden. Er was een motorboot beschikbaar, maar vaak werd de tocht naar de kleinere eilanden gemaakt met een traditionele kano, een ''penasse''.
 Zuster Cunera verrichtte allerlei taken. Als verpleegster verzorgde zij zieken, verbond wonden en gaf injecties. Voor administratief werk leerde zij typen. Ze gaf les op een school, waar zij onder meer kinderen en soms ook volwassen voorbereidde op de Doop en op de Eerste Heilige Communie. Ze mocht zelf het Doopsel toedienen, waarbij zij de dopelingen namen gaf van haar familieleden en haar weldoeners (sponsors zouden we tegenwoordig zeggen). Verder bespeelde zij het harmonium in de kerk, wat haar de nodige moeite kostte.

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
 [[Bestand:Maria Elisabeth Frericks.jpg|right|250px|thumb]]
-'''Maria Elisabeth Frericks''' werd geboren op 10 september [[1899]] in [[Stokkum]] als dochter van Emil Gerhardus Hendrikus Frericks en Jacoba Koenders. Onder de kloosternaam zuster Cunera was zij vanaf 19-jarige leeftijd lid van de Congregatie van de zusters Dienaressen van de Heilige Geest.
+== Haar jeugdjaren ==
-In [[1925]] ging zij samen met andere zusters uit haar klooster en met paters en broeders van de orde Congregatie van het Goddelijk Word uit Steyl, even onder Venlo, naar Papua Nieuw-Guinea. Op enkele eilandjes ten noorden van dat gebied verrichtten zij hun missiewerk, dat abrupt werd afgebroken toen de Japanners in [[1942]] Nederlands-Indië bezetten. Zij stierf, met 26 andere zusters van haar orde en twaalf broeders en zeven paters van de kloosterorde uit Steyl, op 6 februari [[1944]] aan boord van het Japanse vrachtschip Yorishime Maru (ook de naam Dorish Maru wordt genoemd) bij een luchtaanval door een Amerikaans vliegtuig, vlak voor de kust van Nieuw-Guinea.
+Marietje doorliep de [[Meisjesschool ('s-Heerenberg)|meisjesschool]] van de [[Zusters Franciscanessen van Heythuysen|Franciscanessen van Heythuysen]] in [['s-Heerenberg]]. Daarna begon zij haar werkzame leven op 16 juli [[1913]], toen zij dienstmeid werd bij de familie Wissink-Bolk in Stokkum. Zij moest toen nog veertien worden. Op 23 juli [[1914]] (vijf dagen voor de [[Eerste Wereldoorlog]] uitbrak) ging zij naar Kalkar in [[Pruisen]], vanwaar zij in februari [[1915]] terugkeerde naar Stokkum. Een paar weken later vertrok zij naar [[Arnhem]], waar zij tot november [[1917]] heeft gewerkt. Zij keerde toen weer terug naar Stokkum.
-In totaal zestig mensen, waaronder dus veel missionarissen en religieuzen, vonden bij dit incident de dood. De gestorvenen werden op 7 mei [[2000]] door paus Johannes Paulus II tot martelaar uitgeroepen.
+== Naar het klooster ==
-Zuster Cunera staat vermeld in Gedenkboek 43 van de Oorlogsgravenstichting. Dit Gedenkboek is het laatste in de reeks en is nog in bewerking.
+Toen zij op 6 januari [[1920]] werd ingekleed, nam zij de kloosternaam Cunera aan. Van het Retraitehuis der Missiezusters in Uden verhuisde zij op 13 januari [[1921]] naar het Missiehuis Sint Willibrordus, eveneens in Uden. Daar legde zij op 2 juli van dat jaar haar geloften af. Twee dagen later verhuisde zij naar Treebeek bij Heerlen, waar de congregatie sinds een aantal jaren werkte onder de mijnwerkers van de Emmamijn en hun gezinnen. Hierna volgden overplaatsingen naar Grubbenvorst (6 mei [[1922]]), het sanatorium Hornerheide in Horn (30 april [[1923]]), het klooster Mariabosch in Baexem (6 maart [[1924]]) en naar Kerkrade (14 juli 1924). Al haar werk was een voorbereiding op haar vertrek naar de missie.
 <br clear=all/>
-== Bron ==
+== Bronnen ==
-*[[Old Ni-js 046|Old Ni-js nr. 46]]
+*[[Old Ni-js 046|Old Ni-js nr. 46]], blz. 77–88
 *[http://www.ogs.nl Oorlogsgravenstichting]
-[[Categorie:Frericks en Freriks]] [[Categorie:Religieuzen Stokkum]] [[Categorie:Dienaressen van de Heilige Geest]] [[Categorie:Missionarissen]] [[Categorie:Indiëgangers religieuzen]] [[Categorie:Burgergevangenen in WO II]] [[Categorie:Slachtoffers in het Verre Oosten]]
+[[Categorie:Frericks en Freriks]] [[Categorie:Religieuzen Stokkum]] [[Categorie:Dienaressen van de Heilige Geest]] [[Categorie:Missionarissen]] [[Categorie:Burgergevangenen in WO II]] [[Categorie:Slachtoffers in het Verre Oosten]]

← Oudere versie		Versie van 19 nov 2023 om 07:43
Regel 12:		Regel 12:
	*[http://www.ogs.nl Oorlogsgravenstichting]		*[http://www.ogs.nl Oorlogsgravenstichting]

−	[[Categorie:Religieuzen Stokkum]] [[Categorie:Dienaressen van de Heilige Geest]] [[Categorie:Missionarissen]] [[Categorie:Indiëgangers religieuzen]] [[Categorie:Burgergevangenen in WO II]] [[Categorie:Slachtoffers in het Verre Oosten]]	+	[[Categorie:Frericks en Freriks]] [[Categorie:Religieuzen Stokkum]] [[Categorie:Dienaressen van de Heilige Geest]] [[Categorie:Missionarissen]] [[Categorie:Indiëgangers religieuzen]] [[Categorie:Burgergevangenen in WO II]] [[Categorie:Slachtoffers in het Verre Oosten]]

← Oudere versie		Versie van 24 sep 2023 om 06:31
Regel 12:		Regel 12:
	*[http://www.ogs.nl Oorlogsgravenstichting]		*[http://www.ogs.nl Oorlogsgravenstichting]

−	[[Categorie:Religieuzen Stokkum]] [[Categorie:Dienaressen van de Heilige Geest]] [[Categorie:Indiëgangers religieuzen]] [[Categorie:Burgergevangenen in WO II]] [[Categorie:Slachtoffers in het Verre Oosten]]	+	[[Categorie:Religieuzen Stokkum]] [[Categorie:Dienaressen van de Heilige Geest]] [[Categorie:Missionarissen]] [[Categorie:Indiëgangers religieuzen]] [[Categorie:Burgergevangenen in WO II]] [[Categorie:Slachtoffers in het Verre Oosten]]

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
-'''Maria Elisabeth Frericks''' werd geboren op 10 september [[1899]] te [[Stokkum]]. Onder de kloosternaam zuster Cunera was zij vanaf 19-jarige leeftijd lid van de Congregatie van de zusters Dienaressen van de Heilige Geest. In [[1925]] ging zij samen met andere zusters uit haar klooster en met paters en broeders van de orde Congregatie van het Goddelijk Word uit Steyl, even onder Venlo, naar Papua Nieuw-Guinea. Op enkele eilandjes ten noorden van dat gebied verrichtten zij hun missiewerk, dat abrupt werd afgebroken toen de Japanners in [[1942]] Nederlands-Indië bezetten. Zij stierf, met 26 andere zusters van haar orde en twaalf broeders en zeven paters van de kloosterorde uit Steyl, op 6 februari [[1944]] aan boord van het Japanse vrachtschip Yorishime Maru bij een luchtaanval door een Amerikaans vliegtuig, vlak voor de kust van Nieuw-Guinea. In totaal zestig mensen, waaronder dus veel missionarissen en religieuzen, vonden bij dit incident de dood. De gestorvenen werden op 7 mei 2000 door paus Johannes Paulus II tot martelaar uitgeroepen.
+[[Bestand:Maria Elisabeth Frericks.jpg|right|250px|thumb]]
-Zuster Cunera is begraven in Indonesië buiten de erevelden. Zij staat vermeld in Gedenkboek 43 van [http://www.ogs.nl de Oorlogsgravenstichting].
+In [[1925]] ging zij samen met andere zusters uit haar klooster en met paters en broeders van de orde Congregatie van het Goddelijk Word uit Steyl, even onder Venlo, naar Papua Nieuw-Guinea. Op enkele eilandjes ten noorden van dat gebied verrichtten zij hun missiewerk, dat abrupt werd afgebroken toen de Japanners in [[1942]] Nederlands-Indië bezetten. Zij stierf, met 26 andere zusters van haar orde en twaalf broeders en zeven paters van de kloosterorde uit Steyl, op 6 februari [[1944]] aan boord van het Japanse vrachtschip Yorishime Maru (ook de naam Dorish Maru wordt genoemd) bij een luchtaanval door een Amerikaans vliegtuig, vlak voor de kust van Nieuw-Guinea.
-Voor een kwartierstaat en levensloop van zuster Cunera zie [[Old Ni-js 046|Old Ni-js nr. 46]].
+In totaal zestig mensen, waaronder dus veel missionarissen en religieuzen, vonden bij dit incident de dood. De gestorvenen werden op 7 mei 2000 door paus Johannes Paulus II tot martelaar uitgeroepen.
 [[Categorie:Religieuzen Stokkum]] [[Categorie:Dienaressen van de Heilige Geest]] [[Categorie:Indiëgangers religieuzen]] [[Categorie:Burgergevangenen in WO II]] [[Categorie:Slachtoffers in het Verre Oosten]]