Hamers, Johannes Petrus - Bewerkingsoverzicht

Verre neef: /* Bronnen */ cat

2016-04-27T15:14:09Z

‎Bronnen: cat

Verre neef: cat, redactie

2016-04-27T15:13:52Z

cat, redactie

Verre neef: Hof van Hedel

2012-04-06T11:36:15Z

Hof van Hedel

Verre neef: /* Bron */

2009-01-11T12:15:19Z

‎Bron

Verre neef: /* Bron */ geen concept

2008-09-03T11:32:08Z

‎Bron: geen concept

Verre neef op 3 sep 2008 om 10:50

2008-09-03T10:50:17Z

Nieuwe pagina

'''Pieter Hamers''' werd geboren te Sittard op 16 september [[1764]] als zoon van Gerard Hamers en Maria Marghareta Beumers.

== Zijn militaire loopbaan ==
Hamers nam op 4 oktober [[1784]] als 20-jarige vrijwillig dienst in het regiment Hardenbroek van het Staatse leger (het leger van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden). Toen hij in [[1789]] in Bergen op Zoom gelegerd was, trouwde hij daar met Johanna Cores.

Kort daarna, op 16 december [[1790]], is Hamers met zijn vrouw naar West-Indië vertrokken, waar hij als vaandrig diende bij de troepen in Essequibo en Demerara. Dit waren koloniën in het huidige Brits Guyana die tot [[1814]] Nederlands bezit waren. (In Essequibo werd onder meer [[Nes, Johan Frederik Walraven van|de vrouw van J.F.W van Nes]] geboren.)

Hamers' vrouw overleed in [[1795]] op de plantage "De Kinderen" in Demerara. Het huwelijk had, voor zover bekend, slechts één kind voortgebracht, dat al in Nederland was geboren en daar ook al jong was overleden. Hamers zelf, die in [[1792]] tot luitenant was bevorderd, bleef nog tot [[1799]] in de West en keerde toen terug naar wat inmiddels de Bataafse Republiek was.

Daar werd hij op 19 februari [[1802]] bevorderd tot kapitein. Op 5 augustus van dat jaar keerde hij terug naar de West, en bleef daar tot minstens 31 mei [[1804]], maar de datum van zijn terugkeer is niet bekend. Die was uiterlijk 1 oktober [[1806]], toen hij op pensioen werd gesteld. Dit had er mogelijk mee te maken dat de Bataafse Republiek in dat jaar was omgevormd tot het Koninkrijk Holland, een Franse vazalstaat onder koning Lodewijk Napoleon. In ieder geval is er over Hamers' loopbaan van 1806 tot [[1813]] niets met zekerheid bekend. In dat laatste jaar kreeg Nederland zijn onafhankelijkheid terug en op 8 februari [[1814]] werd Hamers als majoor aangesteld bij het 14e Bataljon Infanterie van de Nationale Militie. Al op 10 oktober van datzelfde jaar, kort nadat hij vijftig was geworden, verliet hij de dienst. Hij woonde toen in Delft.

== Naar ’s-Heerenberg ==
Toen Hamers in 1814 de dienst verliet, had hij al geruime tijd een relatie met een vrouw die ruim zeventien jaar jonger was dan hijzelf. Met deze Berndina Johanna Muijselaar, geboren in Den Haag in februari [[1782]], had hij in [[1809]] een zoon, maar het paar trouwde pas op 12 mei [[1815]] in [['s-Heerenberg]]. Het zoontje werd daarbij gelegitimeerd. Hamers had 's-Heerenberg waarschijnlijk als woonplaats gekozen omdat hij familie in [[Emmerik]] had. Om zijn pensioen als majoor buiten dienst niet te verliezen, moest hij echter in Nederland blijven wonen.

In 's-Heerenberg werden nog vier kinderen geboren. De jongste van hen, [[Hamers, Ludovicus Johannes Fredericus Bernardus|Louis]], werd net als zijn vader militair.

Pieter Hamers overleed op 25 september [[1834]] op 70-jarige leeftijd in zijn woonplaats 's-Heerenberg. Zijn tweede vrouw overleed daar ook, op 67-jarige leeftijd op 24 juli [[1848]].

== Bron ==
* Concepten voor het ''Hamers Bulletin'', jaargang 18 (2002), nr. 6

{{Onderwerp|Militairen|Indiëgangers}}

← Oudere versie		Versie van 27 apr 2016 om 15:14
Regel 21:		Regel 21:
	*[[Bergh; Heren, Land en Volk]], blz. 464		*[[Bergh; Heren, Land en Volk]], blz. 464

−	[[Categorie:Militairen]] [[Categorie:West-Indiëgangers}}	+	[[Categorie:Militairen]] [[Categorie:West-Indiëgangers]]

@@ Regel 4: / Regel 4: @@
 Hamers nam op 4 oktober [[1784]] als 20-jarige vrijwillig dienst in het regiment Hardenbroek van het Staatse leger (het leger van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden). Toen hij in [[1789]] in Bergen op Zoom gelegerd was, trouwde hij daar met Johanna Cores.
-Kort daarna, op 16 december [[1790]], is Hamers met zijn vrouw naar West-Indië vertrokken, waar hij als vaandrig diende bij de troepen in Essequibo en Demerara. Dit waren koloniën in het huidige Brits Guyana die tot [[1814]] Nederlands bezit waren. (In Essequibo werd onder meer [[Nes, Johan Frederik Walraven van|de vrouw van J.F.W van Nes]] geboren.)
+Kort daarna, op 16 december [[1790]], is Hamers met zijn vrouw naar West-Indië vertrokken, waar hij als vaandrig diende bij de troepen in Essequebo en Demerary. Dit waren koloniën in het huidige Guyana die tot [[1814]] Nederlands bezit waren. (In Essequebo werd onder meer [[Nes, Johan Frederik Walraven van|de vrouw van J.F.W van Nes]] geboren.)
-Hamers' vrouw overleed in [[1795]] op de plantage "De Kinderen" in Demerara. Het huwelijk had, voor zover bekend, slechts één kind voortgebracht, dat al in Nederland was geboren en daar ook al jong was overleden. Hamers zelf, die in [[1792]] tot luitenant was bevorderd, bleef nog tot [[1799]] in de West en keerde toen terug naar wat inmiddels de Bataafse Republiek was.
+Hamers' vrouw overleed in [[1795]] op de plantage "De Kinderen" in Demerary. Het huwelijk had, voor zover bekend, slechts één kind voortgebracht, dat al in Nederland was geboren en daar ook al jong was overleden. Hamers zelf, die in [[1792]] tot luitenant was bevorderd, bleef nog tot [[1799]] in de West en keerde toen terug naar wat inmiddels de Bataafse Republiek was.
-Daar werd hij op 19 februari [[1802]] bevorderd tot kapitein. Op 5 augustus van dat jaar keerde hij terug naar de West, en bleef daar tot minstens 31 mei [[1804]], maar de datum van zijn terugkeer is niet bekend. Die was uiterlijk 1 oktober [[1806]], toen hij op pensioen werd gesteld. Dit had er mogelijk mee te maken dat de Bataafse Republiek in dat jaar was omgevormd tot het Koninkrijk Holland, een Franse vazalstaat onder koning Lodewijk Napoleon. In ieder geval is er over Hamers' loopbaan van 1806 tot [[1813]] niets met zekerheid bekend. In dat laatste jaar kreeg Nederland zijn onafhankelijkheid terug en op 8 februari [[1814]] werd Hamers als majoor aangesteld bij het 14e Bataljon Infanterie van de Nationale Militie. Al op 10 oktober van datzelfde jaar, kort nadat hij vijftig was geworden, verliet hij de dienst. Hij woonde toen in Delft.
+Daar werd hij op 19 februari [[1802]] bevorderd tot kapitein. Op 5 augustus van dat jaar keerde hij terug naar de West, en bleef daar tot minstens 31 mei [[1804]], maar de datum van zijn terugkeer is niet bekend. Die was uiterlijk 1 oktober [[1806]], toen hij op pensioen werd gesteld. Dit had er mogelijk mee te maken dat de Bataafse Republiek in dat jaar was omgevormd tot het Koninkrijk Holland, een Franse vazalstaat onder [[Napoleon Bonaparte, Lodewijk|koning Lodewijk Napoleon]]. In ieder geval is er over Hamers' loopbaan van 1806 tot [[1813]] niets met zekerheid bekend. In dat laatste jaar kreeg Nederland zijn onafhankelijkheid terug en op 8 februari [[1814]] werd Hamers als majoor aangesteld bij het 14e Bataljon Infanterie van de Nationale Militie. Al op 10 oktober van datzelfde jaar, kort nadat hij vijftig was geworden, verliet hij de dienst. Hij woonde toen in Delft.
 == Naar ’s-Heerenberg ==
@@ Regel 21: / Regel 21: @@
 *[[Bergh; Heren, Land en Volk]], blz. 464
-{{Onderwerp|Militairen|Indiëgangers}}
+[[Categorie:Militairen]] [[Categorie:West-Indiëgangers}}

@@ Regel 18: / Regel 18: @@
 == Bron ==
-* ''Hamers Bulletin'', jaargang 18 (2002), nr. 6
+* ''Hamers Bulletin'', jaargang 18 (2002), nr. 6 (zie ook jrg 21, p. 66 en 111, jrg 23. p.68 en 70)
 {{Onderwerp|Militairen|Indiëgangers}}

@@ Regel 11: / Regel 11: @@
 == Naar ’s-Heerenberg ==
-Toen Hamers in 1814 de dienst verliet, had hij al geruime tijd een relatie met een vrouw die ruim zeventien jaar jonger was dan hijzelf. Met deze Berndina Johanna Muijselaar, geboren in Den Haag in februari [[1782]], had hij in [[1809]] een zoon, maar het paar trouwde pas op 12 mei [[1815]] in [['s-Heerenberg]]. Het zoontje werd daarbij gelegitimeerd. Hamers had 's-Heerenberg waarschijnlijk als woonplaats gekozen omdat hij familie in [[Emmerik]] had. Om zijn pensioen als majoor buiten dienst niet te verliezen, moest hij echter in Nederland blijven wonen.
+Toen Hamers in 1814 de dienst verliet, had hij al geruime tijd een relatie met een vrouw die ruim zeventien jaar jonger was dan hijzelf. Met deze Berndina Johanna Muijselaar, geboren in Den Haag in februari [[1782]], had hij in [[1809]] een zoon, maar het paar trouwde pas op 12 mei [[1815]] in [['s-Heerenberg]]. Het zoontje werd daarbij gelegitimeerd.
-In 's-Heerenberg werden nog vier kinderen geboren. De jongste van hen, [[Hamers, Ludovicus Johannes Fredericus Bernardus|Louis]], werd net als zijn vader militair.
+Om zijn pensioen als majoor buiten dienst niet te verliezen moest hij in Nederland blijven wonen. Mogelijk koos hij voor 's-Heerenberg, omdat hij familie in [[Emmerik]] had. In 's-Heerenberg huurde hij een woning in het [[Hof van Hedel]]. Daar werden nog vier kinderen geboren, waarvan de jongste, [[Hamers, Ludovicus Johannes Fredericus Bernardus|Louis]], net als zijn vader militair werd.
 Pieter Hamers overleed op 25 september [[1834]] op 70-jarige leeftijd in zijn woonplaats 's-Heerenberg. Zijn tweede vrouw overleed daar ook, op 67-jarige leeftijd op 24 juli [[1848]].
-== Bron ==
+== Bronnen ==
 * ''Hamers Bulletin'', jaargang 18 (2002), nr. 6 (zie ook jrg 21, p. 66 en 111, jrg 23. p.68 en 70)
 {{Onderwerp|Militairen|Indiëgangers}}