Harmsen, Bernardus Henricus - Bewerkingsoverzicht

Verre neef: /* Bronnen */ aanvulling De Tijd

2023-10-01T09:11:01Z

‎Bronnen: aanvulling De Tijd

Verre neef: /* Missionaris in Brazilië */ aanvulling examens

2023-10-01T09:10:21Z

‎Missionaris in Brazilië: aanvulling examens

Verre neef: /* Bronnen */ Delpher

2023-09-24T06:12:12Z

‎Bronnen: Delpher

Verre neef: Nieuwe pagina aangemaakt met '== Zijn priesteropleiding == '''Uit de ''Nieuwe Haarlemsche Courant'' van 27 juli 1940 '''B...'

2023-09-24T05:52:52Z

Nieuwe pagina aangemaakt met '== Zijn priesteropleiding == thumb|right|350px|<center>'''Uit de ''Nieuwe Haarlemsche Courant'' van 27 juli 1940</center> '''B...'

Nieuwe pagina

== Zijn priesteropleiding ==
[[Bestand: Harmsen 19400727 NHC.jpg|thumb|right|350px|<center>'''Uit de ''Nieuwe Haarlemsche Courant'' van 27 juli 1940</center>]]
'''Bernardus Henricus Harmsen''', roepnaam Bernard, was [[:Categorie:Missionarissen|missionaris]]. Hij werd op 28 augustus [[1913]] geboren in [[Wijnbergen]] als zoon van Wilhelmus Hendrikus Harmsen en Maria Koster. Hij was een broer van [[Harmsen, Johanna Maria|Johanna Maria Harmsen]] en [[Harmsen, Elisabeth Johanna|Elisabeth Johanna Harmsen]].

In [[1926]], na één jaar MULO in [[Doetinchem]], vroeg Bernard aan zijn ouders of hij naar het seminarie mocht. Die toestemming kreeg hij, en hij koos het kleinseminarie van de [[:Categorie:Lazaristen|Congregatie der Missie]] in Wernhoutsburg in de Brabantse gemeente Zundert. De Congregatie der Missie is beter bekend onder de naam lazaristen. In [[1933]] deed hij staatsexamen in Utrecht.

Daarna ging hij naar het grootseminarie van de lazaristen in het Limburgse Panningen. Op 21 september [[1930]] legde hij zijn eeuwige geloften af. Zijn priesterwijding werd hem op 21 juli [[1940]] – [[Tweede Wereldoorlog|de oorlog]] was toen net uitgebroken – toegediend in de kapel van het grootseminarie in Panningen door de bisschop van Roermond.

== Zijn intocht in Zeddam ==
[[Bestand: Harmsen Verhey 19400729 foto GB.jpg|thumb|right|400px|'''Pastoor Meijer (met hoed) en de neomisten Verheij (midden) en Harmsen vlak voor zij de kerk in Zeddam binnengaan op een foto uit De Graafschapbode van 29 juli 1940.]]
Op zaterdag 27 juli werd hij samen met [[Verheij, Gerhardus Antonius|Gerrit Verheij]] feestelijk ingehaald in de [[Sint Oswalduskerk|parochie Zeddam]], waar zijn ouderlijk huis toe behoorde. Gerrit Verheij, [[:Categorie:Missionarissen van Mill Hill|missionaris van Mill Hill]], was op 14 juli tot priester gewijd. De beide neomisten werden door een ere-escorte van Wijnbergse ruiters opgehaald van het [[tramweg Zutphen-Emmerik|tramstation]] in Wijnbergen en naar de [[Koendersmolen]] in [[Braamt]] gebracht. Daar werden zij opgewacht door familieleden, geestelijken, de leden van het feestcomité en ruiters uit [[Braamt]] en [[Vethuizen]], waarna het gezelschap in een groot aantal rijtuigen naar [[Zeddam]] trok. Voorop reden 44 ruiters.

Bij het gebouw van de [[Coöperatieve Aan- en Verkoopvereniging Zeddam van de A.B.T.B.|A.B.T.B.]] hield [[Kok, Marinus Joseph|huisarts Kok]] een welkomstrede. Hier stonden ook de [[Harmonie Kunst na Arbeid]], de schutterijen [[Hooglandse Schutterij Sint Martinus|van Braamt]] en [[Schutterij Sint Johannes Zeddam|van Zeddam]] en de gilden [[Jorisgilde|van Braamt]] en [[Oswaldusgilde Zeddam|van Zeddam]] opgesteld.

Vergezeld door leden van diverse [[:Categorie:Verenigingen Zeddam|Zeddamse verenigingen]] trok de stoet verder naar de [[Sint Oswalduskerk]], waar een plechtig Lof werd opgedragen. De volgende dag, zondag, droegen de beide neomisten elk hun eerste heilige mis op. Bernard Harmsen was om half negen als eerste aan de beurt, om half elf gevolgd door Gerrit Verheij. Aan de twee heilige missen werd assistentie verleend door [[Meijer, Antonius Norbertus Maria|pastoor Meijer]] en zijn [[Rijn, Antonius Jacobus Maria van|kapelaan Van Rijn]], en door [[Smit, Franciscus Antonius|oud-kapelaan Smit]], die inmiddels pastoor in Rumpt was. In de mis van Bernard Harmsen hield [[Kock, Theodorus Hendrikus|professor Th.H. Kock]], eveneens in Wijnbergen geboren en eveneens lazarist, de feestpredicatie.

== Missionaris in Brazilië ==
Na zijn priesterwijding studeerde Bernard Harmsen theologie aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. In september [[1945]] ontving hij zijn benoeming tot missionaris in Brazilië. Het duurde nog tot 23 maart [[1946]] voor hij afscheid nam van zijn familie in Wijnbergen, waarna hij een kleine maand later, op 17 april, naar Brazilië vertrok.

In Brazilië heette hij ''Bernardo''. Hij begon daar als leraar klassieke letteren aan het bisschoppelijk college in Fortaleza aan de noordkust van het land. Daarnaast was hij professor aan de universiteit en de hogeschool voor sociale wetenschappen in São Luís de Maranhão, eveneens aan de noordkust. In die tijd legde hij zijn doctoraalexamen af aan de universiteit van São Paulo.

In [[1957]], elf jaar na zijn vertrek, kwam hij voor het eerst met verlof naar Nederland. In Wijnbergen was veel veranderd met de komst van schoonzussen en neefjes en nichtjes. Al die nieuwe familieleden sloot hij in zijn hart, en toen hij na acht maanden weer vertrok was iedereen verdrietig. Maar er kon een onverwacht bezoek aan Wijnbergen worden ingelast nadat de lazaristen Bernardo Harmsen kozen als afgevaardigde van hun congregatie naar het Tweede Vaticaans Concilie, dat van [[1962]] tot [[1965]] in Vaticaanstad werd gehouden.

Bij zijn 25-jarig priesterjubileum in [[1965]] beschreef hij zijn priesterbestaan als volgt:<br>
::''25 jaar priesterschap is al wat,<br>
::''25 jaar celibaat is nog meer,<br>
::''maar 25 jaar Brazilië is een heldendaad

Toen Brazilië in [[1972]] herdacht dat het 150 jaar onafhankelijk was van Portugal, kregen drie inwoners van São Luís de Maranhão het ereburgerschap. Bernardo Harmsen was een van hen.

In november [[1975]] kreeg de familie geheel onverwacht een telegram uit Brazilië: Bernardo Harmsen was op 10 november overleden in São Luís de Maranhão, 62 jaar oud. Ter nagedachtenis heeft de familie een afscheidsdienst gehouden in [[O.L.V. Altijddurende Bijstand|de kerk]] in Braamt, waar het ouderlijk huis inmiddels bij hoorde.

== Publicaties ==
Bernard Harmsen heeft in Brazilië een aantal boeken gepubliceerd. Ze zijn geschreven in het Portugees, de landstaal van Brazilië, en tonen zijn gedegen kennis van het Latijn.
*''Os Mais Belos Versos de Vergílio'' (De mooiste verzen van Vergilius), 1955
*''Narrationes'' (Vertellingen), 1956
*''Cícero: Antologia'' (Cicero: Bloemlezing), 1959
*''Ovidio: Trechos Selcionados e Anotados'' (Ovidius: Geselecteerde en geannoteerde fragmenten), 1962
*''Dicionário das raízes indo-européias na língua latina'' (Woordenboek van Indo-Europese wortels in het Latijn), 1975

== Bronnen ==
*[[Old Ni-js 052|Old Ni-js nr. 52]], blz. 161–163, 166
*[http://www.archieven.nl Archieven.nl]
*''[https://www.estantevirtual.com.br Estante virtual]'' voor een overzicht van zijn boeken
*Op Wikipedia:
**[https://nl.wikipedia.org/wiki/Congregatie_der_Missie Congregatie der Missie]
**[https://nl.wikipedia.org/wiki/Wernhoutsburg Wernhoutsburg]

[[Categorie:Harmsen]] [[Categorie:Religieuzen Wijnbergen]] [[Categorie:Lazaristen]] [[Categorie:Missionarissen]]

@@ Regel 49: / Regel 49: @@
 **''Nieuwe Haarlemsche Courant'' van 27 juli 1940
 **''[[Graafschapbode|De Graafschapbode]]'' van 29 juli 1940
-**''De Tijd'' van 30 juli 1940
+**''De Tijd'' van 30 juli 1940, 9 juli 1941 en 10 juli 1942
 *[http://www.archieven.nl Archieven.nl]
 *''[https://www.estantevirtual.com.br Estante virtual]'' voor een overzicht van zijn boeken

@@ Regel 16: / Regel 16: @@
 == Missionaris in Brazilië ==
-Na zijn priesterwijding studeerde Bernard Harmsen theologie aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. In september [[1945]] ontving hij zijn benoeming tot missionaris in Brazilië. Het duurde nog tot 23 maart [[1946]] voor hij afscheid nam van zijn familie in Wijnbergen, waarna hij een kleine maand later, op 17 april, naar Brazilië vertrok.
+[[Bestand: Harmsen BH 19410709 Tijd.jpg|thumb|right|400px|<center>'''Uit dagblad ''De Tijd'' van 9 juli 1941</center>]]
 In Brazilië heette hij ''Bernardo''. Hij begon daar als leraar klassieke letteren aan het bisschoppelijk college in Fortaleza aan de noordkust van het land. Daarnaast was hij professor aan de universiteit en de hogeschool voor sociale wetenschappen in São Luís de Maranhão, eveneens aan de noordkust. In die tijd legde hij zijn doctoraalexamen af aan de universiteit van São Paulo.

@@ Regel 41: / Regel 41: @@
 == Bronnen ==
 *[[Old Ni-js 052|Old Ni-js nr. 52]], blz. 161–163, 166
 *[http://www.archieven.nl Archieven.nl]
 *''[https://www.estantevirtual.com.br Estante virtual]'' voor een overzicht van zijn boeken