Kerkkoor staakt - Bewerkingsoverzicht

Verre neef: cat

2016-11-24T16:34:29Z

cat

Verre neef: redactie, intrne links

2011-12-03T09:23:32Z

redactie, intrne links

Verre neef: ů --> ü

2008-10-17T07:14:09Z

ů --> ü

Hendrik van den Bergh: Burgemeester tegen nieuwe kerk

2008-04-16T11:57:59Z

Burgemeester tegen nieuwe kerk

Hendrik van den Bergh: trema

2007-07-24T07:14:16Z

trema

Hendrik van den Bergh op 24 jul 2007 om 07:09

2007-07-24T07:09:40Z

62.132.164.146 op 23 jun 2007 om 20:42

2007-06-23T20:42:31Z

62.132.164.146 op 23 jun 2007 om 20:33

2007-06-23T20:33:49Z

62.132.164.146 op 23 jun 2007 om 20:23

2007-06-23T20:23:52Z

Nieuwe pagina

Toen de [[St. Martinus Wijnbergen|kerk]] in [[Wijnbergen]] in 1813 grote waterschade had geleden, gingen er stemmen op om in [[Doetinchem]] een nieuwe kerk te bouwen. Pastoor Klein tunte was het er niet mee eens en gaf een afwijzend advies. Om de pastoor te dwingen toe te geven, gingen de Doetinchemse leden van het '''kerkkoor staken'''. De Doetinchemmers waren in de meerderheid. Maar de pastoor gaf niet toe en vulde het koor aan met zangers uit [[dichteren]] en Wijnbergen. Weliswaar waren sommigen minder getalenteerd dan de oude zangers, maar de gezongen missen konden mooi doorgaan.
In [[1823]] kwam er een nieuwe pastoor in Wijnbergen en nog wel ééntje die in Doetinchem was geboren: Theo Messing.
De oude leden van het kerkkoor zagen hun kans schoon en probeerden pastoor Messing mee te krijgen in hun plannen voor een nieuwe kerk in Doetinchem. Maar ook hij weigerde mee te werken aan een splitsing van de parochie. Hij weigerde ook de oude zangers weer op te nemen in het koor omdat dit al compleet was.
Toen op een zondag tijdens de Hoogmis het kerkkoor boven op het koor aan het zingen was, begonnen plotseling beneden ook de geroyeerde leden van het zangkoor te zingen. "Vermaningen noch bevelen van den herder baatten. Toen niets hielp zag de pastoor zich genoodzaakt, al was het met een zwaar hart, de hulp in te roepen van de Overheid. Hij wendde zich tot den Burgemeester, toen Schout genoemd, en deed er zijn beklag". De Hoofdschout in [[Doesburg]] liet weten dat hij niet op de hoogte was met de Kerkelijke voorschriften, maar dat men er zeker van kon zijn dat de katholieke kerk nooit toestond, dat er meer dan één koor tegelijk in de kerk zingen mochten.

==Bron==
Brievenreeks in het archief (AAU)

{{Onderwerp|Kerken en kloosters|Wijnbergen}}

← Oudere versie		Versie van 24 nov 2016 om 16:34
Regel 10:		Regel 10:
	*Correspondentie in het [[GAB\|gemeentearchief]]		*Correspondentie in het [[GAB\|gemeentearchief]]

−	~~{{Onderwerp\|~~Kerken en ~~kloosters\|~~Wijnbergen\|Rellen}}	+	[[Categorie:Kerken en Kloosters Wijnbergen]] [[Categorie:Zangkoren]] [[Categorie:Rellen]]

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
-Toen de [[St. Martinus Wijnbergen|kerk]] in [[Wijnbergen]] in 1813 grote waterschade had geleden, gingen er stemmen op om in [[Doetinchem]] een nieuwe kerk te bouwen. Pastoor Klein Tünte was het er niet mee eens en gaf een afwijzend advies. Om de pastoor te dwingen toe te geven, gingen de Doetinchemse leden van het '''kerkkoor staken'''. De Doetinchemmers waren in de meerderheid. Maar de pastoor gaf niet toe en vulde het koor aan met zangers uit [[Dichteren]] en Wijnbergen. Weliswaar waren sommigen minder getalenteerd dan de oude zangers, maar de gezongen missen konden mooi doorgaan.
+Toen de [[St. Martinus Wijnbergen|kerk]] in [[Wijnbergen]] in 1813 grote waterschade had geleden, gingen er stemmen op om in [[Doetinchem]] een nieuwe kerk te bouwen. [[Klein Tünte, Jacobus Christianus|Pastoor Klein Tünte]] was het er niet mee eens en gaf een afwijzend advies. Om de pastoor te dwingen toe te geven, gingen de Doetinchemse leden van het '''kerkkoor staken'''. De Doetinchemmers waren in de meerderheid. Maar de pastoor gaf niet toe en vulde het koor aan met zangers uit [[Dichteren]] en Wijnbergen. Weliswaar waren sommigen minder getalenteerd dan de oude zangers, maar de gezongen missen konden mooi doorgaan.
-Ook de burgemeester van [[Ambt Doetinchem]] was [[Burgemeester tegen nieuwe kerk | tegen een nieuwe kerk]].
+In [[1823]] kwam er een nieuwe pastoor in Wijnbergen en nog wel ééntje die in Doetinchem was geboren: [[Messing, Simon Theodor|Theodorus Messing]]. De oude leden van het kerkkoor zagen hun kans schoon en probeerden pastoor Messing mee te krijgen in hun plannen voor een nieuwe kerk in Doetinchem. Maar ook hij weigerde mee te werken aan een splitsing van de parochie. Hij weigerde ook de oude zangers weer op te nemen in het koor omdat dit al compleet was.
-==Bron==
+Toen op een zondag tijdens de Hoogmis het kerkkoor boven op het koor aan het zingen was, begonnen plotseling beneden ook de geroyeerde leden van het zangkoor te zingen. "Vermaningen noch bevelen van den Herder baatten. Toen niets hielp zag de Pastoor zich genoodzaakt, al was het met een zwaar hart, de hulp in te roepen der Overheid. Hij wendde zich tot den [[Rietveld, Arnold|Burgemeester]], toen Schout genoemd, en deed er zijn beklag." De Hoofdschout in [[Doesburg]] liet weten dat hij niet op de hoogte was met de Kerkelijke voorschriften, maar dat men er zeker van kon zijn dat de katholieke kerk nooit toestond, dat er meer dan één koor tegelijk in de kerk zingen mochten.
-Correspondentie in het archief gemeente
 {{Onderwerp|Kerken en kloosters|Wijnbergen|Rellen}}

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
-Toen de [[St. Martinus Wijnbergen|kerk]] in [[Wijnbergen]] in 1813 grote waterschade had geleden, gingen er stemmen op om in [[Doetinchem]] een nieuwe kerk te bouwen. Pastoor Klein Tůnte was het er niet mee eens en gaf een afwijzend advies. Om de pastoor te dwingen toe te geven, gingen de Doetinchemse leden van het '''kerkkoor staken'''. De Doetinchemmers waren in de meerderheid. Maar de pastoor gaf niet toe en vulde het koor aan met zangers uit [[Dichteren]] en Wijnbergen. Weliswaar waren sommigen minder getalenteerd dan de oude zangers, maar de gezongen missen konden mooi doorgaan.
+Toen de [[St. Martinus Wijnbergen|kerk]] in [[Wijnbergen]] in 1813 grote waterschade had geleden, gingen er stemmen op om in [[Doetinchem]] een nieuwe kerk te bouwen. Pastoor Klein Tünte was het er niet mee eens en gaf een afwijzend advies. Om de pastoor te dwingen toe te geven, gingen de Doetinchemse leden van het '''kerkkoor staken'''. De Doetinchemmers waren in de meerderheid. Maar de pastoor gaf niet toe en vulde het koor aan met zangers uit [[Dichteren]] en Wijnbergen. Weliswaar waren sommigen minder getalenteerd dan de oude zangers, maar de gezongen missen konden mooi doorgaan.
 In [[1823]] kwam er een nieuwe pastoor in Wijnbergen en nog wel ééntje die in Doetinchem was geboren: [[Messing, Simon Theodor|Theodorus Messing]].
 De oude leden van het kerkkoor zagen hun kans schoon en probeerden pastoor Messing mee te krijgen in hun plannen voor een nieuwe kerk in Doetinchem. Maar ook hij weigerde mee te werken aan een splitsing van de parochie. Hij weigerde ook de oude zangers weer op te nemen in het koor omdat dit al compleet was.

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
-Toen de [[St. Martinus Wijnbergen|kerk]] in [[Wijnbergen]] in 1813 grote waterschade had geleden, gingen er stemmen op om in [[Doetinchem]] een nieuwe kerk te bouwen. Pastoor Klein tunte was het er niet mee eens en gaf een afwijzend advies. Om de pastoor te dwingen toe te geven, gingen de Doetinchemse leden van het '''kerkkoor staken'''. De Doetinchemmers waren in de meerderheid. Maar de pastoor gaf niet toe en vulde het koor aan met zangers uit [[Dichteren]] en Wijnbergen. Weliswaar waren sommigen minder getalenteerd dan de oude zangers, maar de gezongen missen konden mooi doorgaan.
+Toen de [[St. Martinus Wijnbergen|kerk]] in [[Wijnbergen]] in 1813 grote waterschade had geleden, gingen er stemmen op om in [[Doetinchem]] een nieuwe kerk te bouwen. Pastoor Klein Tůnte was het er niet mee eens en gaf een afwijzend advies. Om de pastoor te dwingen toe te geven, gingen de Doetinchemse leden van het '''kerkkoor staken'''. De Doetinchemmers waren in de meerderheid. Maar de pastoor gaf niet toe en vulde het koor aan met zangers uit [[Dichteren]] en Wijnbergen. Weliswaar waren sommigen minder getalenteerd dan de oude zangers, maar de gezongen missen konden mooi doorgaan.
 In [[1823]] kwam er een nieuwe pastoor in Wijnbergen en nog wel ééntje die in Doetinchem was geboren: [[Messing, Simon Theodor|Theodorus Messing]].
 De oude leden van het kerkkoor zagen hun kans schoon en probeerden pastoor Messing mee te krijgen in hun plannen voor een nieuwe kerk in Doetinchem. Maar ook hij weigerde mee te werken aan een splitsing van de parochie. Hij weigerde ook de oude zangers weer op te nemen in het koor omdat dit al compleet was.

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
 Toen de [[St. Martinus Wijnbergen|kerk]] in [[Wijnbergen]] in 1813 grote waterschade had geleden, gingen er stemmen op om in [[Doetinchem]] een nieuwe kerk te bouwen. Pastoor Klein tunte was het er niet mee eens en gaf een afwijzend advies. Om de pastoor te dwingen toe te geven, gingen de Doetinchemse leden van het '''kerkkoor staken'''. De Doetinchemmers waren in de meerderheid. Maar de pastoor gaf niet toe en vulde het koor aan met zangers uit [[Dichteren]] en Wijnbergen. Weliswaar waren sommigen minder getalenteerd dan de oude zangers, maar de gezongen missen konden mooi doorgaan.
-In [[1823]] kwam er een nieuwe pastoor in Wijnbergen en nog wel ééntje die in Doetinchem was geboren: [[Messing, Simon Theodor|Theo Messing]].
+In [[1823]] kwam er een nieuwe pastoor in Wijnbergen en nog wel ééntje die in Doetinchem was geboren: [[Messing, Simon Theodor|Theodorus Messing]].
 De oude leden van het kerkkoor zagen hun kans schoon en probeerden pastoor Messing mee te krijgen in hun plannen voor een nieuwe kerk in Doetinchem. Maar ook hij weigerde mee te werken aan een splitsing van de parochie. Hij weigerde ook de oude zangers weer op te nemen in het koor omdat dit al compleet was.
 Toen op een zondag tijdens de Hoogmis het kerkkoor boven op het koor aan het zingen was, begonnen plotseling beneden ook de geroyeerde leden van het zangkoor te zingen. "Vermaningen noch bevelen van den Herder baatten. Toen niets hielp zag de Pastoor zich genoodzaakt, al was het met een zwaar hart, de hulp in te roepen der Overheid. Hij wendde zich tot den Burgemeester, toen Schout genoemd, en deed er zijn beklag." De Hoofdschout in [[Doesburg]] liet weten dat hij niet op de hoogte was met de Kerkelijke voorschriften, maar dat men er zeker van kon zijn dat de katholieke kerk nooit toestond, dat er meer dan één koor tegelijk in de kerk zingen mochten.