Nispen, Herman Carel Caspar Bartholomeus van - Bewerkingsoverzicht

Verre neef: /* Zijn rentmeesterschap en andere functies */

2020-04-12T14:53:52Z

‎Zijn rentmeesterschap en andere functies

Verre neef: /* Zijn rentmeesterschap en andere functies */ interne links

2019-08-31T10:30:59Z

‎Zijn rentmeesterschap en andere functies: interne links

Verre neef: /* Zijn rentmeesterschap en andere functies */ interne link

2019-01-19T15:14:04Z

‎Zijn rentmeesterschap en andere functies: interne link

Verre neef: /* Zijn rentmeesterschap en andere functies */ interne link

2018-03-22T15:02:31Z

‎Zijn rentmeesterschap en andere functies: interne link

Verre neef: /* Zijn militaire loopbaan */ interne link

2017-09-02T13:20:08Z

‎Zijn militaire loopbaan: interne link

Verre neef: /* Bronnen */ cat

2016-03-29T07:13:05Z

‎Bronnen: cat

Verre neef: /* Bronnen */ cat

2016-03-29T07:12:53Z

‎Bronnen: cat

Verre neef: /* Bronnen */ cat

2016-03-29T07:12:16Z

‎Bronnen: cat

Verre neef: /* Bronnen */ cat

2016-01-13T16:21:21Z

‎Bronnen: cat

Verre neef: /* Bron */ Gelders Archief

2015-10-19T15:00:47Z

‎Bron: Gelders Archief

@@ Regel 16: / Regel 16: @@
 In de jaren [[1798]]-[[1803]] heeft hij, als rechterhand van administrateur [[Hoevel, Johannes Nepomucenus|Hoevel]], van zich doen spreken bij onderhandelingen met de Bataafse Republiek om de [[Anton Alois van Hohenzollern-Sigmaringen|vorst van Hohenzollern-Sigmaringen]] diens Berghse bezittingen weer terug te geven. Deze waren na de Franse inval en de stichting van de Bataafse Republiek in [[1795]] als vijandig vermogen in beslag genomen. De vorst kreeg natuurlijk niet zijn oude [[heerlijke rechten]] terug, maar wel zijn bezittingen, al moest hij hiervoor 325.000 gulden aan de staat betalen. Om dat bedrag bij elkaar te krijgen, gaf de vorst opdracht de heerlijkheid Pannerden te verkopen. Een deel van het benodigde bedrag kwam binnen door verkoop van onroerend goed aan derden, terwijl Carel en administrateur Hoevel de heerlijkheid zelf met het resterende onroerend goed gezamenlijk kochten voor een bedrag van 230.000 gulden. In [[1805]] verkocht Hoevel zijn aandeel door aan Carel, die daarmee de hele heerlijkheid in bezit kreeg. Dit was later voor zijn zoon Carel aanleiding zijn achternaam te verlengen tot Van Nispen tot Pannerden.
-Na het herstel van de heerlijke rechten bij de grondwet van [[1814]] ontstond er verschil van mening met de administrateurs van de vorst in [[Sigmaringen]] over de uitvoering daarvan. De vorst greep persoonlijk in en bevestigde Carel in 1816 in het bezit van de heerlijkheid met de daarbij behorende [[Jachtrecht|jacht-]], [[Visrecht|vis-]] en [[Veerrecht|veerrechten]] en het [[Voordrachtsrecht|recht van voordracht]] van overheidsfunctionarissen in de gemeente Pannerden.
+Na het herstel van de heerlijke rechten bij de grondwet van [[1814]] ontstond er verschil van mening met de administrateurs van de vorst in [[Sigmaringen]] over de uitvoering daarvan. De vorst greep persoonlijk in en bevestigde Carel in 1816 in het bezit van de heerlijkheid met de daarbij behorende [[Jachtrecht|jacht-]], [[Visrecht|vis-]] en [[Veerrecht|veerrechten]] en het recht van voordracht van overheidsfunctionarissen in de gemeente Pannerden.
 In de jaren [[1809]]-[[1810]] was Carel lid van de commissie voor het Departement Gelderland ter verdeling van kerkelijke goederen. Deze was na de instelling van het Koninkrijk Holland in [[1806]] gevormd om onroerend kerkelijk goed te verdelen tussen katholieken en protestanten. De voorzitter was deze driehoofdige commissie was [[Ver Huell, Carel Hendrik|graaf Ver Huell]]. Toen in 1809 het katholieke lid, baron Van Hugenpoth tot Aerdt, minister werd, nam Carel diens plaats in. De commissie werd in [[1810]] na de inlijving bij Frankrijk opgeheven.

@@ Regel 16: / Regel 16: @@
 In de jaren [[1798]]-[[1803]] heeft hij, als rechterhand van administrateur [[Hoevel, Johannes Nepomucenus|Hoevel]], van zich doen spreken bij onderhandelingen met de Bataafse Republiek om de [[Anton Alois van Hohenzollern-Sigmaringen|vorst van Hohenzollern-Sigmaringen]] diens Berghse bezittingen weer terug te geven. Deze waren na de Franse inval en de stichting van de Bataafse Republiek in [[1795]] als vijandig vermogen in beslag genomen. De vorst kreeg natuurlijk niet zijn oude [[heerlijke rechten]] terug, maar wel zijn bezittingen, al moest hij hiervoor 325.000 gulden aan de staat betalen. Om dat bedrag bij elkaar te krijgen, gaf de vorst opdracht de heerlijkheid Pannerden te verkopen. Een deel van het benodigde bedrag kwam binnen door verkoop van onroerend goed aan derden, terwijl Carel en administrateur Hoevel de heerlijkheid zelf met het resterende onroerend goed gezamenlijk kochten voor een bedrag van 230.000 gulden. In [[1805]] verkocht Hoevel zijn aandeel door aan Carel, die daarmee de hele heerlijkheid in bezit kreeg. Dit was later voor zijn zoon Carel aanleiding zijn achternaam te verlengen tot Van Nispen tot Pannerden.
-Na het herstel van de heerlijke rechten bij de grondwet van [[1814]] ontstond er verschil van mening met de administrateurs van de vorst in [[Sigmaringen]] over de uitvoering daarvan. De vorst greep persoonlijk in en bevestigde Carel in 1816 in het bezit van de heerlijkheid met de daarbij behorende jacht-, vis- en veerrechten en het recht van voordracht van overheidsfunctionarissen in de gemeente Pannerden.
+Na het herstel van de heerlijke rechten bij de grondwet van [[1814]] ontstond er verschil van mening met de administrateurs van de vorst in [[Sigmaringen]] over de uitvoering daarvan. De vorst greep persoonlijk in en bevestigde Carel in 1816 in het bezit van de heerlijkheid met de daarbij behorende [[Jachtrecht|jacht-]], [[Visrecht|vis-]] en [[Veerrecht|veerrechten]] en het [[Voordrachtsrecht|recht van voordracht]] van overheidsfunctionarissen in de gemeente Pannerden.
 In de jaren [[1809]]-[[1810]] was Carel lid van de commissie voor het Departement Gelderland ter verdeling van kerkelijke goederen. Deze was na de instelling van het Koninkrijk Holland in [[1806]] gevormd om onroerend kerkelijk goed te verdelen tussen katholieken en protestanten. De voorzitter was deze driehoofdige commissie was [[Ver Huell, Carel Hendrik|graaf Ver Huell]]. Toen in 1809 het katholieke lid, baron Van Hugenpoth tot Aerdt, minister werd, nam Carel diens plaats in. De commissie werd in [[1810]] na de inlijving bij Frankrijk opgeheven.

@@ Regel 14: / Regel 14: @@
 In [[1798]] werd [[Huis Bergh]], dat leegstond, door Carels bemoeienissen voor 250 gulden per jaar en met onderhoudsplicht aan de [[Hollandse Missie#Aartspriesters en andere functionarissen|aartspriesters]] van [[Hollandse Missie#Gebiedsindeling|Gelderland en Salland-Drente]] verhuurd. Die hebben er het jaar daarop een [[Seminarie in 's-Heerenberg|seminarie]] geopend, dat tot [[1842]] heeft bestaan. Enerzijds wilde Carel als katholiek het katholieke volksdeel behulpzaam zijn, anderzijds zag hij dat het beter was het kasteel voor een klein bedrag, maar met onderhoudsplicht te verhuren. Daarmee verviel een belangrijke onkostenpost.
-In de jaren [[1798]]-[[1803]] heeft hij, als rechterhand van administrateur [[Hoevel, Johannes Nepomucenus|Hoevel]], van zich doen spreken bij onderhandelingen met de Bataafse Republiek om de [[Anton Alois van Hohenzollern-Sigmaringen|vorst van Hohenzollern-Sigmaringen]] diens Berghse bezittingen weer terug te geven. Deze waren na de Franse inval en de stichting van de Bataafse Republiek in [[1795]] als vijandig vermogen in beslag genomen. De vorst kreeg natuurlijk niet zijn oude heerlijke rechten terug, maar wel zijn bezittingen, al moest hij hiervoor 325.000 gulden aan de staat betalen. Om dat bedrag bij elkaar te krijgen, gaf de vorst opdracht de heerlijkheid Pannerden te verkopen. Een deel van het benodigde bedrag kwam binnen door verkoop van onroerend goed aan derden, terwijl Carel en administrateur Hoevel de heerlijkheid zelf met het resterende onroerend goed gezamenlijk kochten voor een bedrag van 230.000 gulden. In [[1805]] verkocht Hoevel zijn aandeel door aan Carel, die daarmee de hele heerlijkheid in bezit kreeg. Dit was later voor zijn zoon Carel aanleiding zijn achternaam te verlengen tot Van Nispen tot Pannerden.
+In de jaren [[1798]]-[[1803]] heeft hij, als rechterhand van administrateur [[Hoevel, Johannes Nepomucenus|Hoevel]], van zich doen spreken bij onderhandelingen met de Bataafse Republiek om de [[Anton Alois van Hohenzollern-Sigmaringen|vorst van Hohenzollern-Sigmaringen]] diens Berghse bezittingen weer terug te geven. Deze waren na de Franse inval en de stichting van de Bataafse Republiek in [[1795]] als vijandig vermogen in beslag genomen. De vorst kreeg natuurlijk niet zijn oude [[heerlijke rechten]] terug, maar wel zijn bezittingen, al moest hij hiervoor 325.000 gulden aan de staat betalen. Om dat bedrag bij elkaar te krijgen, gaf de vorst opdracht de heerlijkheid Pannerden te verkopen. Een deel van het benodigde bedrag kwam binnen door verkoop van onroerend goed aan derden, terwijl Carel en administrateur Hoevel de heerlijkheid zelf met het resterende onroerend goed gezamenlijk kochten voor een bedrag van 230.000 gulden. In [[1805]] verkocht Hoevel zijn aandeel door aan Carel, die daarmee de hele heerlijkheid in bezit kreeg. Dit was later voor zijn zoon Carel aanleiding zijn achternaam te verlengen tot Van Nispen tot Pannerden.
 Na het herstel van de heerlijke rechten bij de grondwet van [[1814]] ontstond er verschil van mening met de administrateurs van de vorst in [[Sigmaringen]] over de uitvoering daarvan. De vorst greep persoonlijk in en bevestigde Carel in 1816 in het bezit van de heerlijkheid met de daarbij behorende jacht-, vis- en veerrechten en het recht van voordracht van overheidsfunctionarissen in de gemeente Pannerden.

@@ Regel 16: / Regel 16: @@
 In de jaren [[1798]]-[[1803]] heeft hij, als rechterhand van administrateur [[Hoevel, Johannes Nepomucenus|Hoevel]], van zich doen spreken bij onderhandelingen met de Bataafse Republiek om de [[Anton Alois van Hohenzollern-Sigmaringen|vorst van Hohenzollern-Sigmaringen]] diens Berghse bezittingen weer terug te geven. Deze waren na de Franse inval en de stichting van de Bataafse Republiek in [[1795]] als vijandig vermogen in beslag genomen. De vorst kreeg natuurlijk niet zijn oude heerlijke rechten terug, maar wel zijn bezittingen, al moest hij hiervoor 325.000 gulden aan de staat betalen. Om dat bedrag bij elkaar te krijgen, gaf de vorst opdracht de heerlijkheid Pannerden te verkopen. Een deel van het benodigde bedrag kwam binnen door verkoop van onroerend goed aan derden, terwijl Carel en administrateur Hoevel de heerlijkheid zelf met het resterende onroerend goed gezamenlijk kochten voor een bedrag van 230.000 gulden. In [[1805]] verkocht Hoevel zijn aandeel door aan Carel, die daarmee de hele heerlijkheid in bezit kreeg. Dit was later voor zijn zoon Carel aanleiding zijn achternaam te verlengen tot Van Nispen tot Pannerden.
-Na het herstel van de heerlijke rechten bij de grondwet van [[1814]] ontstond er verschil van mening met de administrateurs van de vorst in Sigmaringen over de uitvoering daarvan. De vorst greep persoonlijk in en bevestigde Carel in 1816 in het bezit van de heerlijkheid met de daarbij behorende jacht-, vis- en veerrechten en het recht van voordracht van overheidsfunctionarissen in de gemeente Pannerden.
+Na het herstel van de heerlijke rechten bij de grondwet van [[1814]] ontstond er verschil van mening met de administrateurs van de vorst in [[Sigmaringen]] over de uitvoering daarvan. De vorst greep persoonlijk in en bevestigde Carel in 1816 in het bezit van de heerlijkheid met de daarbij behorende jacht-, vis- en veerrechten en het recht van voordracht van overheidsfunctionarissen in de gemeente Pannerden.
 In de jaren [[1809]]-[[1810]] was Carel lid van de commissie voor het Departement Gelderland ter verdeling van kerkelijke goederen. Deze was na de instelling van het Koninkrijk Holland in [[1806]] gevormd om onroerend kerkelijk goed te verdelen tussen katholieken en protestanten. De voorzitter was deze driehoofdige commissie was [[Ver Huell, Carel Hendrik|graaf Ver Huell]]. Toen in 1809 het katholieke lid, baron Van Hugenpoth tot Aerdt, minister werd, nam Carel diens plaats in. De commissie werd in [[1810]] na de inlijving bij Frankrijk opgeheven.

@@ Regel 7: / Regel 7: @@
 Het regiment van de Duitse Vorst van Salm-Salm, dat geheel uit huurlingen bestond, was in Franse dienst, maar in 1787-1788 in Hollandse dienst rond Den Haag gestationeerd. Midden 1788 keerde het regiment terug naar zijn garnizoen in Metz, waar Carel kort na zijn huwelijk, in juni [[1790]], de actieve dienst verliet. Daarna is hij nog tot [[1811]] als reserveofficier in dienst gebleven; vanaf [[1806]] in het leger van het [[groothertogdom Berg]].
-Zijn kan een rol hebben gespeeld bij zijn ontslag uit de actieve dienst, maar een dwingende reden was het rentmeesterschap van zijn oudste broer [[Nispen, Jan Baptist van|Jan Baptist]]. Deze functioneerde zo slecht als rentmeester van Bergh en [[Didam]], dat Carel dit ambt van hem heeft overgenomen; aanvankelijk offcieus, maar toen in [[1794]] de curatele officieel door het Hof van Gelderland werd bevestigd, officieel. Omstreeks [[1800]] werd hij ook enige tijd waarnemend rentmeester in de Bylant (waar zijn vader eerder rentmeester was). Bij de dood van Jan Baptist heeft Carel het rentmeesterschap neergelegd.
+Zijn kan een rol hebben gespeeld bij zijn ontslag uit de actieve dienst, maar een dwingende reden was het rentmeesterschap van zijn oudste broer [[Nispen, Jan Baptist van|Jan Baptist]]. Deze functioneerde zo slecht als rentmeester van Bergh en [[Didam]], dat Carel dit ambt van hem heeft overgenomen; aanvankelijk offcieus, maar toen in [[1794]] de curatele officieel door het Hof van Gelderland werd bevestigd, officieel. Omstreeks [[1800]] werd hij ook enige tijd waarnemend rentmeester in de [[Bylandt]] (waar zijn vader eerder rentmeester was). Bij de dood van Jan Baptist heeft Carel het rentmeesterschap neergelegd.
 == Zijn rentmeesterschap en andere functies ==

← Oudere versie		Versie van 29 mrt 2016 om 07:13
Regel 33:		Regel 33:
	*[http://www.geldersarchief.nl Gelders Archief], archieftoegang 3027 Familie Van Nispen, inventarisnummer 3.5.1.		*[http://www.geldersarchief.nl Gelders Archief], archieftoegang 3027 Familie Van Nispen, inventarisnummer 3.5.1.

−	[[Categorie:Nispen, van]] [[Categorie:Rentmeesters ~~Hus~~ Bergh]] [[Categorie:Orde van de Nederlandse Leeuw]]	+	[[Categorie:Nispen, van]] [[Categorie:Rentmeesters Huis Bergh]] [[Categorie:Orde van de Nederlandse Leeuw]]

← Oudere versie		Versie van 29 mrt 2016 om 07:12
Regel 33:		Regel 33:
	*[http://www.geldersarchief.nl Gelders Archief], archieftoegang 3027 Familie Van Nispen, inventarisnummer 3.5.1.		*[http://www.geldersarchief.nl Gelders Archief], archieftoegang 3027 Familie Van Nispen, inventarisnummer 3.5.1.

−	[[Categorie:Nispen, van]] [[Categorie:Rentmeesters]] [[Categorie:Orde van de Nederlandse Leeuw]]	+	[[Categorie:Nispen, van]] [[Categorie:Rentmeesters Hus Bergh]] [[Categorie:Orde van de Nederlandse Leeuw]]

← Oudere versie		Versie van 13 jan 2016 om 16:21
Regel 33:		Regel 33:
	*[http://www.geldersarchief.nl Gelders Archief], archieftoegang 3027 Familie Van Nispen, inventarisnummer 3.5.1.		*[http://www.geldersarchief.nl Gelders Archief], archieftoegang 3027 Familie Van Nispen, inventarisnummer 3.5.1.

−	~~{{Onderwerp\|~~Families\|Nispen, van~~\|Beroepen en Ambten\|Administrateurs en rentmeesters\|Onderscheidingen}}~~	+	[[Categorie:Families Van Nispen]] [[Categorie:Rentmeesters]] [[Categorie:Orde van de Nederlandse Leeuw]]

@@ Regel 29: / Regel 29: @@
 Carel had twee zonen, waarvan de een, Jan ([[1803]]-[[1875]]), zijn achternaam uitbreidde tot '''Van Nispen tot Sevenaer''' en de ander, Carel ([[1807]]-[[1870]]), tot '''Van Nispen tot Pannerden'''. Deze twee namen, die voortbestaan naast de oorspronkelijke naam Van Nispen, hebben als zodanig geen band met de gemeente Bergh.
-== Bron ==
+== Bronnen ==
 *[[De van Nispens en Bergh in de 18e en 19e eeuw]], blz. 40-72
 {{Onderwerp|Families|Nispen, van|Beroepen en Ambten|Administrateurs en rentmeesters|Onderscheidingen}}